Dekstrin temelli polimerlerin sentezi, yüzey modifikasyonu ve biyomedikal uygulamaları

Bu çalışmanın amacı, biyomedikal uygulamalarda kullanılabilecek desktrin temelli poliüretanların sentezi ve yapısal özelliklerinin incelenmesidir. Çalışmada aynı zamanda sentezlenen polimerlerin farklı biyomedikal uygulamalarda kullanılması hedeflenmiştir. Çalışmada, öncelikle çapraz bağlayıcı bağlayıcı üniteler olarak lineer ve siklodekstrinler ile 4,4'-diizosiyanodisiklohegzil metan ve polietilen glikol 200'den Biyouyumlu poliüretan yapılar çözelti polimerizasyon tekniği ile sentezlendi. Sentezlenen dektrin temelli polimerler FTIR, TGA, DTA, DSC sıvı temas açısı ve SEM teknikleri ile yapısal olarak karakterize edilmiştir. Ayrıca sentezlenen poliüretanlar amperometrik dopamin sensörü, biyouyumlu geçirgen yüzey kaplamaları ve siprofloksasin salım sistemi olarak uygulanmıştır. Sentezlenen siklodesktrin temelli poliüretan çözeltileri çıplak Pt elektrot yüzeyine damlatılarak poliüretan modifiye Pt elektrotlar hazırlandı. Hazırlanan elektrotlar elektroaktif ve elektroaktif olmayan interferantlar varlığında dopaminin seçici ve hassas belirlenmesi için kullanıldı. 0,5 – 5,0 mmol/L dopamin derişim aralığında modifiye edilen elektrot dopamin doğrusal ve yüksek duyarlılıkta yanıt vermektedir. R2 değeri 0,9805 olarak bulunmuştur. Diğer biyomedikal uygulamada, geçirgen biyouyumlu filmler olarak lineer dektrin temelli poliüretanlar yaklaşık %85 optik geçirgenlik gösterdiler. Antibakteriyel film olarak, siklodektrin temelli poliüretanlar kontrollü siproflaksasin salım sistemleri için başarılı olarak kullanıldı. Antibakteriyel testlerde, poliüretan filmlere ait zon çapları E. coli ve B. subtilis bakteri türleri için sırasıyla 27,3±4,16 ve 28,4±4,00 mm olarak kaydedilmiştir.