Deneysel oluşturulan medulla spinalis zedelenmesinde Agmatin, Metilprednizolon ve Rapamisin'in tedavi edici etkilerinin ışık, elektronmikroskobik ve biyokimyasal olarak değerlendirilmesi.

Spinal kordyaralanmaları, önemli bir sosyal ve ekonomik sorundur. Doku zedelenmesi primer vesekonder yaralanma olarak iki mekanizma ile oluşmaktadır. Primer yaralanmasonucu ortaya çıkan değişiklikler nekrozla sonuçlanır. Takip eden saatler içindemeydana gelen sekonder zedelenme ise dolaşım bozukluğu, inflamatuar yanıtındurumu kötüleştirmesi, metabolizmanın bozulması, elektrolit değişiklikleri, serbestoksijen radikallerinin artarak dokuya zarar vermesi, apoptozis, eksitotoksisite gibiolaylarla meydana gelmektedir. Deneysel ve klinik olarak sekonder zedelenmeninönlenmesi yönünde çalışmalar yapılmakta ve medulla spinalis hasarı önlenmeyeçalışılmaktadır. Bu çalışmada da deneysel olarak oluşturulan spinal kord hasarınarapamisin ve agmatinin olası etkilerinin araştırılması ve klinikte rutin kullanılanmetilprednisolonla karşılaştırılması amaçlanmıştır.Çalışma, 30 adet Spraque Dawley cinsi erişkin dişi rat ile yapıldı. Sham, hasar vehasar+metilprednizolon, hasar+rapamisin, hasar+agmatin olmak üzere 5 grupoluşturuldu. T7-8 seviyelerinde spinal kord hasarı oluşturulduktan sonra tedavigruplarına bir hafta boyunca hergün ilaç uygulandı. Süre sonunda anestezi altındasakrifiye edilen hayvanların medulla spinalis dokuları ve kan örnekleri alındı. Işıkmikroskopik incelemeler için Hematoksilen-Eozin, Luxol Fast Blue boyaları,apoptozisi tesbit etmek için TUNEL yöntemiyle immun boyama yapıldı. Tümgrupların hasarlı medulla spinalis dokuları ince yapı düzeyinde incelendi. Hasargrubunda ödem, nöron, akson ve myelin yapılarında dejenerasyon daha belirgin ikenilaç gruplarında yapı bütünlüğü daha iyi korunmuştu. Biyokimyasal incelemelerde,metilprednizolon ve agmatinin, hasarda artmış olan MDA seviyelerini düşürereklipid peroksidasyonunu engellediği, rapamisinin olumlu bir etkisinin olmadığı; SODve katalaz seviyelerine anlamlı etkinin olmadığı; glutatyon peroksidaz seviyelerinidaha çok rapamisin olmak üzere agmatin ve rapamisinin anlamlı olarak düşürmesiserbest oksijen radikallerine verilen cevabı gösterdiği bulunmuştur. Sonuç olarak;spinal kord hasarında kullanılan bu ilaçların sekonder cevabı azaltarak, hasarlı alanıngenişlemesini azalttığı tespit edilmiştir.ANAHTAR KELİMELER: Spinal Kord Hasarı, Metilprednizolon, Rapamisin, Agmatin