Deneysel üretral darlık oluşturulan tavşanlarda oral ve transüretral uygulanan pirfenidon'un darlık oluşumunu engellemede rolü ve biyobelirteçler üzerine etkisi

Özet Amaç: Üretra darlığı, skar dokusu oluşumu nedeniyle üretranın daralmasıyla karakterizedir. Üretra darlığının patogenezi, aşırı kollajen sentezi ve hücre dışı matrisin bileşimindeki değişikliklerden kaynaklanan fibrotik bir süreci içerir. Halofuginon, Mitomisin C, Botulinum toksini A, somatostatin analogları, glukokortikoidler ve Rapamisin dahil olmak üzere, antifibrotik aktiviteye sahip çeşitli ajanlar, üretra darlığı önleme deneysel modellerinde incelenmiştir. Pirfenidon, antifibrotik, antiinflamatuar ve antioksidan etkisiyle bilinen, interstisyel pulmoner fibrozun tedavisinde kullanılan bir ilaçtır. Bu çalışmada, indüklenmiş üretra yaralanması olan erkek tavşanlarda pirfenidonun fibroz, inflamasyon ve biyobelirteçler üzerindeki etkisini değerlendirmeyi amaçladık. Materyaller ve Yöntemler: 120 ± 20 günlük ve 3-4 kg ağırlığında on üç erkek Yeni Zelanda tavşanı kullanıldı. Tüm tavşanlarda üretra dokusu yaralanması oluşturuldu. Tavşanlar üç gruba randomize edildi. Gruplar Sham (sadece üretra yaralanması) idi, 3 tavşan içeriyordu; üretra yaralanması + oral pirfenidon uygulaması, 5 tavşan içeriyordu; ve üretra yaralanması + intraüretral pirfenidon uygulaması, 5 tavşan içeriyordu. Kan örnekleri, yara iyileşmesinin aşamaları dikkate alınarak 0-1-3-5-7 ve 14. günlerde toplandı. TGF-β, IL-1β, TNF-α, PDGF ve FGF'nin serum seviyeleri analiz edildi ve kaydedildi. Tedavi ve izlemeyi takiben 15. günde, penektomi sonrası tavşanlar öldürüldü. Formalinle sabitlenmiş, parafine gömülmüş (FFPE) üretra doku kesitleri, üretra fibrozu ve inflamasyonuna odaklanarak, ışık mikroskobu altında histopatolojik inceleme için Hematoksilen ve Eozin (H&E) ve Masson Trikrom (MT) ile boyandı. Sonuçlar: Histopatolojik olarak, oral pirfenidon tedavisi tavşanlarda üretra yaralanmasından sonra inflamasyonu önemli ölçüde azalttı. Tavşan grupları arasındaki fibroz değerleri benzerdi. Yara iyileşmesi, inflamasyon ve fibroz oluşumunda rol oynayan biyobelirteçler olan FGF, IL-1β ve TGF-β düzeylerinde oral pirfenidon ve intraüretral pirfenidon tedavileri arasında önemli bir değişiklik olmadı. Ancak, oral pirfenidon ile tedavi edilen grupta PDGF ve TNF-alfa düzeyleri baskılandı ve bu da üretra darlığından sonra anti-inflamatuar ve antifibrotik etkilerini destekledi. Sonuç: Antiinflamatuar ve antifibrotik etkileri bilinen pirfenidon, günümüzde tıbbi tedavi seçeneklerinin sınırlı olduğu üretra fibrozisinin tedavisinde yeni umutlar sunmaktadır.