Dental tedavi sırasında ebeveyn varlığının veya yokluğunun çocuğun davranışı üzerine etkisinin değerlendirilmesi

Bu tez çalışmasının amacı 4-7 yaş arasındaki çocuklarda dental tedavi sırasında ebeveyn varlığının veya yokluğunun çocuğun davranışı üzerine etkisini incelemek, ayrıca ebeveynin dental kaygısı ile çocuğun dental kaygısı arasındaki ilişkiyi araştırmaktır. Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Tepebaşı Ağız ve Diş Sağlığı Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Diş Hekimliği Kliniğine başvuran hastalar arasından 72 çocuk (38 kız, 34 erkek; yaş ort. 5,50±1,14 yıl) çalışmaya dahil edilmiştir. Hastalar dental tedavi sırasında ebeveyn-çocuk birlikte, ebeveyn-çocuk fiziksel olarak ayrı ve ebeveyn-çocuk görsel ve fiziksel olarak ayrı olacak şekilde rastgele üç gruba ayrılmıştır. Çocukların preoperatif kaygı düzeyleri ilk seansta CFSS-DS ve VRT ile değerlendirilmiştir. Ebeveynin dental kaygısını belirlemek için CDAS kullanılmıştır. 1 hafta sonraya restoratif tedaviler için randevu verilmiştir. İkinci seans boyunca hastaların nabız ve kan oksijen satürasyonları 30 sn. aralıklarla ölçülmüştür. Tedavi süreci, seansın başından sonuna kadar kamera ile kaydedilmiş ve çocukların davranışları bağımsız bir diş hekimi tarafından Frankl Davranış Skalasına göre skorlanmıştır. Tedavi sonrasında; çocukların postoperatif kaygı düzeyleri CFSS-DS ve VRT ile değerlendirilmiştir. Gruplar arasında nabız ve kan oksijen satürasyonu bakımından istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır. Hastaların tedavi öncesi CFSS-DS puanları ile ebeveynlerinin CDAS puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki olmadığı görülmüştür. Tedavi öncesi veya tedavi sonrası CFSS-DS ve VRT puanları bakımından gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark gözlenmemiştir. Gruplar arasında Frankl Davranış skorlarına göre istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır. Verilerin analizinde IBM SPSS Statistics 22.0 programı kullanılmıştır. İstatistiksel anlamlılık düzeyi p≤0.05 kabul edilmiştir. v Çalışmamızın sınırları dahilinde 4-7 yaşları arasındaki çocuklarda ebeveynin varlığı veya yokluğuna göre dental korku ve kaygı açısından fark bulunmamıştır. Ebeveyn kaygısı ile çocuğun kaygısı arasında ilişki belirlenmemiştir. Bu çalışmanın sonuçlarına göre dental tedaviler sırasında ebeveynin konumu açısından kesin bir yargıda bulunmak mümkün değildir. Ebeveyn varlığı veya yokluğuna hasta özelinde karar verilmelidir.