Deri paterji testinin behçet hastalığı tanısındaki duyarlılık ve özgüllüğünün geliştirilmesi

DERİ PATERJİ TESTİNİN BEHÇET HASTALIĞI TANISINDAKİ DUYARLILIK ve ÖZGÜLLÜĞÜNÜN GELİŞTİRİLMESİ Amaç: Behçet Hastalığı (BH) tanısında başarısı ve kullanımı giderek azalmakta olan, merkezler ve uygulayıcılar arasında yöntemsel farklar barındıran deri paterji testinin (DPT) standardizasyonunun sağlanması, özgüllük ve duyarlılığının yükseltilmesi, oluşan inflamatuar yanıtın in vitro koşullarda tekrarı ile sitokin üretim farklarının ortaya konması amaçlanmıştır. Yöntem: Yaygın kullanılan 20G iğne ile piküre ek olarak, 21G temas aktivasyonlu lansetler kullanılarak uyaransız, 23 valanlı polisakkarid pnömokok aşısı, Alum ve ATP uyarısı ile ayrı ayrı pikürler yapılmış ve 24 ve 48. saatte tek okuyucu tarafından oluşan eritem ve endürasyon skorlanmıştır. Aktif ve remisyonda Behçet hastalarına ek olarak, diğer romatolojik hastalığı, inflamatuar bağırsak hastalığı, tekrarlayan oral aftı, BH kriterlerini doldurmayan klinik bulguları olanlar ve sağlıklı kontroller çalışma grubunu oluşturmuştur. Ayrıca, periferik tam kanda in vitro DPT modeli oluşturularak sitokin analizi yapılmıştır. Bulgular: 20G iğne ucu ve pnömokok aşısı beraber kullanıldığında aktif BH için duyarlılık %80,3, özgüllük %100; tüm BH grubu için duyarlılık %64,3, özgüllük %100 ile en yüksek saptanırken, bunu 21G lanset ve pnömokok aşısının beraber kullanımı izlemiş, aktif BH da %30, tüm BH grubunda %25,9 duyarlılık saptanmıştır. BH dışı hastalık grupları ve sağlıklı bireylerde 24. saatte eritem gelişse de, 48. saatte sadece BH'nda eritemin sebat ettiği ve test başarısının aktif hastalık bulgusu varlığı ve immünsupresif ajan alımından etkilendiği görülmüştür. WBA yöntemiyle oluşturulan in vitro modelde pnömokok aşısı ile aktif BH grubunda IL-1β ve IL-1RA fazla uyarılırken, LPS tüm gruplarda benzer uyarı oluşturmuştur. Sonuç: Pnömokok aşısı ve 20G iğne ucu ile yapılan DPT günlük kullanımda mevcut DPT'ye göre testin duyarlılık ve özgüllüğünü belirgin olarak arttırmaktadır. Yöntemin farklı etnik gruplarda tekrarlanması yöntemin geçerliliğinin kanıtlanması için yararlı olacaktır.