Kandaki oksijen seviyesini ölçmek için bir göğüs pulse oksimetresi tasarımı

Günümüzde biyomedikal cihazlar tıpta önemli bir yer tutmaktadır. Pulse oksimetre kandaki oksijen seviyesini belirlemede önemli bir araç haline gelmiştir. Bu ölçüm tekniği parmak ucu, alın, kulak memesi ve burun gibi vücudun değişik bölgelerinden gerçekleştirilebilmektedir. Yine de pek çok medikal doktor SpO2 ölçümünüm bazı hastalıkların erken teşhisi için kalbe yakın gerçekleşmesi gerektiğini belirtmektedir. Bu çalışmada, yansıtıcı tarzında bir SpO2 algılayıcı tasarlanmış ve sağ işaret parmağı ucu ve sol göğüs bölgesinde intercostal atardamardan SpO2 kestirimi gerçekleştirilmiştir ve daha sonra sonuçlar karşılaştırılmıştır. Bu cihazda, algılayıcı vücudun ilgili bölümünden gelen kırmızı ve kızılötesi ışığı yakalar ve analog bir işaret üretir. Yakalanan sinyal kuvvetlendirildi, filtrelendi, sayısala çevrildi ve çeşitli sayısal pencereler kullanılarak işlenmek için bilgisayara gönderildi. Kullanılan pencereler Hamming, Blackman, Bartlett, Digital Prolate Spheroidal Sequence, Kaiser ve Parzen-Rosenblatt perncereleridir. Her bir pencere çıkışı için, SpO2 kestirimi ilgili kalibrasyon denklemi kullanılarak elde edilmiştir. Bu denklemler sekiz sağlıklı gönüllüden alınan ölçümlerden elde edilmiştir. Diğer yirmi bir kişiden oluşan grup sağ işaret parmağı ve sol göğüste yer alan intercostal atardamardan alınan SpO2 kestirimlerini içermektedir. Göğüs photopletysmogramlarından ortalama SpO2 kestirimleri sırasıyla DPSS Hamming, Kaiser, Blackman, Bartlett ve Parzen-Rosenbaltt pencereleri için göğüste 95.87±0.26, 95.88±0.26, 95.93±30.64, 95.75±0.36, 95.84±0.32 95.78±0.28 ve parmak photopletysmogramlardan SpO2 kestirimleri Digital Prolate Spheroidal Sequence, Hamming, Kaiser, Blackman, Bartlett ve Parzen-Rosenbaltt pencereleri için sırası ile 96.15±0.29, 96.15±0.25, 95.70±0.40, 96.07±0.35, 96.12±0.41 ve 96.13±0.31. İstatistik analizi sonuçları bize parmak ve göğüs için SpO2 kestirimleri arasında sistematik bir fark olmadığını göstermektedir (P<0.5).