Sistem temelli bir çevre eğitim programının tasarlanması ve yedinci sınıf öğrencileri üzerie etkilerinin değerlendirilmesi

Bu araştırma, sistem yaklaşımı ile hazırlanan bir çevre eğitimi tasarımının yedinci sınıf öğrencileri üzerindeki etkisini sınamayı amaçlamıştır. Temel olarak, dinamik ve karmaşık çevre konularının sistem yaklaşımıyla daha etkin öğretilip öğretilmeyeceği araştırmak hedeflenmiştir. Çalışmanın yarı-deneysel tasarımı, farklı gruplarda yer alan öğrencilerin genel sistem düşüncesi becerilerindeki, dinamik çevre problemlerini anlamada yetkinliklerindeki ve standart fen testi başarılarındaki olası farklılıkları izlemeye elverişlidir. Çalışmanın örneklemini 12-14 yaşında, aynı devlet okulunda okuyan 42 yedinci sınıf öğrencisi oluşturmaktadır. Aynı ön, son ve gecikmeli son testler tüm katılımcılara uygulanmıştır. Karşılaştırma grubuna, müfredatın önerisi doğrultusunda öğretim yapılırken, deney grubuna aynı çevre içeriği geri besleme döngüleri, stok-akış şemaları, davranış-zaman grafikleri ve dinamik modellerle öğretim yapılmıştır. Bir aylık öğretim sonucunda, Sistem Beceri Testi (SBT) ve Dinamik Çevre Senaryoları Testi?nde (DÇS) iki grup arasındaki farkın.05 düzeyinde manidar olduğu bulunmuştur. Dahası gecikmeli son-test sonuçları incelediğinde, sistem yaklaşımıyla yapılan öğretimin etkisinin deney grubunun DÇS testi performası üzerinde hala etkili olduğu saptanmıştır. Ancak, iki grup arasında var olan SBT testindeki performans farkı, altı ay sonunda yok olmuştur. Nitel sonuçlar incelendiğinde, iki gruptan rasgele seçilen katılımcılardan deney grubunda olanların geri besleme düşüncesi ile ilgili sorulara daha üst seviyede cevaplar verdikleri saptanmıştır.