Dijital enstalasyon sanatının mekana yansımaları

Tarihsel süreçleri içerisinde sanat ve mimari etkileşim içerisinde gelişim göstermişlerdir. Teknolojik gelişmelerin ivme kazanması ve fiziksel dünyadan alınan analog verilerin sayısala dönüştürülmesi ile yaşanan ve hızla yaygınlaşan dijitalleşme; sanatta ve mimaride yeni ifade olanakları ortaya koymaya başlamıştır. Dijital teknolojilerin sunduğu ağ bağlantısallık, etkileşimlilik ve sanallık gibi yeni olanaklar, katılımcı ile eser arasındaki ilişkiye etki eden "Dijital Enstalasyon Sanatı" gibi çağdaş sanat formlarını ortaya çıkarmıştır. Eser ve katılımcısının ilişkilenme ortamı olan mekan ile doğrudan ilişki içerisinde olan dijital enstalasyon sanatı, kendi içerisinde çeşitli deneyimsel sanat formları ve mekanları üretmektedir. Çalışmanın amacı; dijitalleşmenin sanat ve mimari üzerindeki etkilerini inceleyerek; dijital teknolojilerin sanat aracılığı ile mekandaki yenilikçi yaklaşımlarına ve enstalasyon kapsamında dikkat çekmektir. Bu amaç doğrultusunda çalışmada nitel veri toplama teknikleri ve içerik analizi yöntemi tercih edilmiştir. Çalışmada, dijital enstalasyon üretiminin hızla artış gösterdiği 2000 yılı sonrasında oluşturulmuş 14 farklı özellikteki dijital enstalasyon eserinin, mekan ile ilişkisi yönünden belirlenmiş olan fiziksel, tasarı unsurları, duyusal ve algısal gibi temalar ışığında değerlendirilmiştir. Elde edilen bulgular ile dijital enstalasyonların disiplinlerarasılığını bünyesinde barındırarak, mekansal deneyimi değerlendirme unsurları bakımından dönüştürdüğü anlaşılmaktadır. Çalışmanın sonucunda; enstalasyonda kullanılan yeni dijital ifade olanaklarının mekanı, algısal ve duyusal anlamda derinleştirerek fiziksel deneyimi zenginleştirdiği, tasarımı daha yaratıcı, çok katmanlı, katılımcı ve esnek bir sürece dönüştürdüğü görülmüştür.