Modeling and design of digital supply chain

Bugünün endüstriyel rekabet ortamında, küresel pazarda iş yapabilmek tedarik zincirlerinin dijital olmasını gerektirir. Ancak, klasik anlamdaki tedarik zincirlerinin sahip oldukları dijital yetenekler sınırlıdır. Dijital Tedarik Zinciri (DTZ) tedarik zincirlerindeki mevcut problemleri tanımlamak veya çözmek için son dönemlerde ortaya çıkmış yeni bir kavramdır. Hizmetlerin daha etkili yöntemler kullanılarak daha erişilebilir olmasını sağlayan, organizasyonlar arasındaki etkileşimi senkronize ederken iletişim olanaklarını mükemmelleştiren akıllı ve elverişli teknolojik sistemler DTZ olarak tanımlanır. DTZ konusu ile ilgili yapılan detaylı yazın taramasında tedarik zincirinde dijitalleşmeye odaklanan çalışmaların sınırlı sayıda olduğunu ve bu çalışmaların genellikle tedarik zinciri yönetiminde karşılaşılan tek bir soruna odaklandığını ortaya koymuştur. DTZ ile ilgili birden fazla sorunu ele alan bütünleşik çalışmalar, bildiğimiz kadarıyla, mevcut değildir. Bu tez çalışmasında, etkin bir DTZ yönetim yapısı oluşturmak için DTZ'yi doğrudan etkileyen stratejik konulara odaklanılarak DTZ yapısı için entegre bir yaklaşım önerilmektedir. Bu doğrultuda, önerilen tez çalışması dört ana aşamadan oluşmaktadır: Aksiyomlarla Tasarım yaklaşımı kullanılarak tedarik zinciri için bir dijitalleşme yapısını modellemek; Bilişsel Haritalama yaklaşımı ile DTZ yapısının başarı ve risk faktörlerini analiz etmek; Kalite Fonksiyon Açılımı yaklaşımı kullanılarak DTZ'nin teknolojik altyapısını planlamak; ve Çok Ölçütlü Karar Verme teknikleri ile DTZ için teknoloji ortaklarını belirlemek. Önerilen bu entegre yapının analitik boyutu Pisagor Bulanık Küme yaklaşımı ile birlikte ele alınmıştır. Tezin ilk aşaması bize dijital dönüşüm için bir çerçeve sunmaktadır. Bu çerçeve, tam manasıyla DTZ yapılarına dönüşebilmek için tedarik zincirlerindeki yetersiz alanları bulmakta bir araç olarak kullanılır. DTZ'nin başarı ve risk faktörlerini tam anlamıyla tespit etmek, tedarik zinciri yönetiminde dijitalleşmedeki zorluklar hakkında doğru bilgilere erişilmesini sağlar. En uygun DTZ bileşenlerinin önceliklendirilmesi, kurumların gerçek manada DTZ'ye dönüşmesinde doğru teknolojik altyapıyı planlamasına yardımcı olmuştur. Son olarak, en iyi teknoloji ortağını seçmek, DTZ için modelleme ve tasarım girişimlerine yardımcı olmakta referans olarak kullanılmıştır. Önerilen yaklaşımlar, endüstriyel uzmanların değerlendirmeleri alınarak gerçek vaka analizleri üzerinde uygulanmıştır. Elde edilen sonuçlar tartışılmış ve etkin bir DTZ yapısı için final çıkarımlar yapılmıştır.