Diklofenak sodyum uygulanmış sıçanların böbrek dokularında Podokaliksin ve Ürotensin-2 düzeylerinin incelenmesi

Böbrek kısmen siklooksijenaz (COX) bağımlı bir organdır. PGler böbrekte vasküler direncin ayarlanmasında ve su-tuz homeostazının sağlanmasında glomerül hemodinamisini ve distal nefron fonksiyonlarını düzenleyerek aktif rol alırlar. Deneysel çalışmamızda selektif olmayan bir nonsteroidal anti-inflamatuvar ilaç olan diklofenak soyumun böbrekte oluşturduğu oksidatif hasarı biyokimyasal ve immunohistokimyasal yöntemlerle ortaya koymayı amaçladık. Çalışmada 7 adet diklofenak sodyum, 7 adette kontrol grubu olmak üzere 2 gruba ayrılan 14 adet dişi Wistar Albino cinsi 14 adet rat kullanıldı. Kontrol grubunda bulunan ratlara 5 günlük deney süresi boyunca her gün 1ml/kg %0,9 salin intraperitoneal (i.p) olarak enjekte edildi. Diklofenak sodyum grubunda bulunan ratlara ise 50mg/kg diklofenak sodyum 5 gün boyunca her gün intramuskuler (i.m) olarak uygulandı. Sakrifikasyon sonrası biyokimyasal analiz olarak TAS ve TOS analizi yapıldı. TAS düzeyleri, kontrol grubu ile kıyaslandığında diklofenak sodyum grubunda istatistiksel olarak anlamlı şekilde azalmıştı (p<0,001). Serum TOS düzeyi ise kontrol grubuna göre diklofenak grubunda istatistiksel olarak artmıştı (p<0,001). Doku incelemesi de histopatolojik ve immunohistokimyasal olarak yapıldı. Kontrol grubuyla kıyaslandığında diklofenak sodyum grubunda glomerullerde belirgin atrofi ve bowman boşluğunda azalma; proksimal ve distal tübül epitelinde dejenerasyon ile yer yer hiyalin kistleri görüldü. İmmünohistokimyasal boyama sonrası Podokaliksin (PODXL) ve Ürotensin II (U II) immünreaktivitesi ve histoskorlaması, çalışma grubunda istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde artmış olarak tespit edildi (p<0,001). Sonuç olarak diklofenak sodyumun 50 mg/kg/gün dozunda verildiğinde sıçanlarda akut böbrek yetersizliği geliştirdiği, histopatolojik değişiklikler yaptığı; yine PODXL ve U II immunoreaktivitesini çalışma grubunda anlamlı şekilde artırdığı sonuçları elde edilmiştir.