Diklofop metil'in ileri oksidasyon teknikleriyle parçalanma süreçlerinin incelenmesi

Klorlu pestisitler yüzeysel sulara ve yer altı sularına karışan ve tüm canlı ekosistemi için toksik, kanserojenik ve mutajenik etkilere sahip olan kimyasal maddelerdir. Tarımsal faaliyetler sırasında açığa çıkan bu toksik klorlu pestisitler kimyasal olarak kararlı yapıya sahip olmaları ve bundan dolayı abiyotik ve/veya biyotik süreçler yoluyla kolayca parçalanabilen moleküller olmamalarından ötürü zor parçalanmaktadırlar. Bu maddelerin arıtımı kimyasal çöktürme, koagülasyon ve flokülasyon, biyolojik oksidasyon ve diğer temel konvansiyonel su ve atık su arıtma teknikleri gibi konvansiyonel arıtma prosesleriyle tam olarak gerçekleşememektedir. Konvansiyonel arıtma prosesleri bu kimyasalların istenilen seviyelere düşürülmesinde etkili olmamakta, sadece belirli pestisitlerin belirli bir oranda ortamdan uzaklaştırılması için kullanılmaktadırlar. Bu kimyasal maddelerin çevresel alıcı ortama verilmeden önce, flordan sonra en güçlü oksidan madde olan, organiklerin mineralizasyonunda hızlı ve seçici olmayan reaksiyonları mümkün kılan hidroksil radikallerin üretimine dayanan ileri oksidasyon prosesleriyle zararsız ürünlere dönüştürülmeleri veya mineralizasyonların sağlanması gerekmektedir. Bu tez çalışmasında hakkında literatürde yapılmış çalışmaların kısıtlı olduğu klorlu bir pestisit olan diklofop metil herbisitinin su ortamından giderim verimleri ileri oksidasyon proseslerinden olan Elektro Fenton, Foto Fenton ve Peroksi Elektrokoagülasyon ile laboratuvar ortamında GC-MS cihazı kullanılarak araştırılmıştır. Proseslerin diklofop metil giderimi üzerine etkileri araştırılırken; Elektro Fenton prosesi için iletkenlik, pH, akım yoğunluğu, sisteme verilen O2 miktarı, süre, Foto Fenton prosesi için pH, Fe+2 miktarı, H2O2 miktarı, ışık şiddeti, süre, Peroksi Elektrokoagülasyon prosesi için iletkenlik pH, H2O2 miktarı, akım ve süre parametreleri incelenmiştir. Her proses için ayrı ayrı kinetik, enerji tüketimi ve maliyet hesapları yapılmıştır. Oluşan ara ürünler hakkında fikir sahibi olunmuştur. Belirlenen optimum şartlar altında Elektro Fenton prosesi ile 30 dakikalık reaksiyon sonucunda %89,55, Foto Fenton prosesi ile 20 dakikalık reaksiyon sonucunda %41,85, Peroksi Elektrokoagülasyon prosesi ile 25 dakikalık reaksiyon sonucunda %79,2 diklofop metil giderme verimine ulaşılmıştır. Her üç proses de Pseudo ikinci derece kinetik modeline uyum sağlamıştır. Giderilen diklofop metil miktarı ve maliyet değerlerine bakıldığında en ekonomik prosesin Peroksi Elektrokoagülasyon olduğu sonucuna varılmıştır.