Development of event representation in language and cognition: Evidence from Turkish speaking children

Dil gelişimi sürecinde, çocuklar çevrelerinde meydana gelen olayları anlamlı birimlere bölmeyi ve bunlar hakkında iletişim kurmayı öğrenmelidir. Bu çalışmada, Türkçe'ye odaklanarak dil ve biliş alanında çocukların ve yetişkinlerin hareket olaylarını nasıl birimlere ayırdığı incelenmektedir. Türkçe, hareketin yönünü ayrı fiillerle ifade eden fiil odaklı bir dildir. Sözel olmayan görevde katılımcılar yön değişimi içeren veya içermeyen hareket olaylarının videolarından alınan ekran görüntüleriyle oluşturulmuş slayt gösterilerini izlediler. Katılımcılar bir tuşa basarak bir sonraki resme geçtiler, yani resimlerin ekranda kalma süresini kendileri belirlediler. Bir olay sınırı, bir slayta bakılan sürenin diğer slaytlara göre anlamlı ölçüde daha uzun olmasıyla belirlendi. Sözel görevde aynı katılımcılar aynı olayları bir sahte katılımcıya anlattılar. Bulgularımız, katılımcıların yön değişikliği içeren hareket olaylarını, içermeyen olaylara göre daha sık iki veya daha fazla yol fiili ile anlattıklarını gösterdi. Sözel görevde bir gelişimsel farklılık görüldü: yetişkinler ve 5 yaş çocuklar olayları anlatırken 4 yaş çocuklardan daha sık olarak birden fazla fiil kullandılar. Bu farklılık, iki veya daha fazla yön fiili kullanımında özellikle belirgindi; yetişkinler, 5 yaşındakilere kıyasla birden fazla yön fiili kullanmaya daha meyilliydiler, 4 yaşındakiler ise bunları nadiren kullandılar, bu da henüz dile özgü yapıları tam olarak edinmediklerini göstermektedir. Ancak, sözel görevdeki farklılıklara rağmen, hem çocuklar hem de yetişkinler sözel olmayan görevde olayları benzer şekilde birimlere ayırdılar. Bu bulgular, olayları birimlere ayırmada gelişim boyunca bilişsel ve dilsel süreçlerin birbirinden bağımsız olduğunu göstermektedir.