DIN 1.2344 çeliğinin elektro erozyon ile işlenmesinde işleme parametrelerinin optimizasyonu

Birçok malzeme karmaşık geometrisi ve sertliğinin fazla olmasından dolayı kılasik işleme yöntemleriyle işlenemez. Bu gibi durumlarda elektro-erozyon ile işleme yöntemi yaygın olarak kullanılmaktadır. Ancak bu yöntemde gerek yüzey kalitesinin kötü oluşu gerekse yüksek işleme süreleri ciddi sorun oluşturmaktadır. Bu çalışmada, kalıpçılık alanında yaygın olarak kullanılan DIN 1.2344 çeliği elektro erozyon yöntemi ile işlenmiştir. En uygun yüzey kalitesi ve en düşük işleme sürelerini tespit edebilmek için kesme parametreleri optimize edilmiştir. Deneylerde 12 mm çapında saf bakır elektrotlar kullanılmıştır. 3 farklı kesme parametresi kullanılarak Taguchi L18 deney listesi oluşturulmuştur. İşlemede en verimli parametreleri tespit edebilmek için işlenen yüzeylerin ortalama pürüzlülük (Ra) değerleri, talaş kaldırma oranı (MRR) ve elektrot aşınma oranı (EWR) ölçülmüştür. Ölçülen değerlerin Taguchi yöntemi ile sinyal-gürültü oranları çıkarılmıştır. Ra ve EWR en küçük değer istendiği için en küçük-en iyi, MRR için en büyük değer istendiği için en büyük-en iyi yöntemi kullanılmıştır. Sinyal-gürültü oranlarına göre optimum parametreler belirlenmiştir. Ra, MRR ve EWR için en etkin parametre amper olmuştur. ANOVA sonuçlarına göre yapılan deneysel çalışmanın güven düzeyi Ra için yaklaşık %93, MRR için %92, EWR için %78 olmuştur. Son olarak regresyon analizi ile Ra, MRR ve EWR için matematiksel model çıkarılmıştır.