Understanding as listening: Dostoevsky influence on Bakhtinian philosophy

Bu çalışmanın temel amacı, öznelerarası ilişkilerin doğası hakkındaki fikirleri açısından Mihail Mihayloviç Bahtin'in erken ve geç felsefesi arasındaki farkı ortaya çıkarmaktır. Bahtin'in felsefesinin başından beri diyalojik olmadığını ve diyalog kavramının ancak 1929'da Dostoyevski üzerine yaptığı çalışmadan sonra merkezi bir rol oynamaya başladığını iddia ediyorum. Farklı ve belirli özneler arasındaki canlı iletişim koşullarının incelenmesi yolu ile, diyalojik ilişkilerin temel özelliklerini içsellik, karşılıklılık ve eşzamanlılık olarak belirledikten sonra, Dostoyevski Sanatının Sorunları'ndan önce yazdığı eserlerine odaklanarak katılımcı düşünceyi açıklıyorum. Erken dönem felsefesinde Bahtin özneler arasında her bir katılımcının aktif olarak birbiriyle karşılıklı ve eşzamanlı ilişkilenmediği tek taraflı bir ilişki tanımladığından, diyalojik ilişkinin gerekli koşullarının katılımcı ilişkilerde mevcut olmadığını açıklığa kavuşturuyorum. Erken ve geç dönem estetik ilişki anlayışları arasındaki farkın açıklanmasından sonra, Dostoyevski'nin çoksesli romanında yazar-kahraman ilişkisini incelemesinin Bahtin'in öznelerarası ilişkilere dair katılımcı ve diyalojik anlayışı arasındaki eşiği teşkil ettiğini gösteriyorum. Son olarak, çok sesli romanlarında yazar ve kahraman arasındaki diyalojik ilişkiyi göstermek için Dostoyevski'nin içsel diyalojik yaklaşımını inceliyorum.