Dondurulmuş huzursuzluğun açılması: Jean - Luc Nancy ve Walter Benjamin üzerinden Gezi Protestosu

Walter Benjamin İkinci Dünya Savaşı'nın tam öncesinde ve içinde hakikatin modern algı yanılsamalarının içerisinden ortaya çıkamayacağını söyleyerek tarihin aslının bir bir felaketler toplamı olduğunu dile getirir, ki bu felaketler çoktan ölmüş olanların, yenilmişlerin izlerini hala taşırlar ancak ilerleme fikrinin kendisinde sadece zafer kazananlar yer alır. Benjamin, bu çelişkinin ancak diyalektik eleştirinin ortaya koyabileceğini söyler. Diyalektik eleştiri Benjamin'e göre yanyana gelmeleri tarihsel olarak mümkün görünmeyen resimlerin, maddelerin, metaların, hikayelerin birlikte okunmasıdır. Hakiki tarih ancak ve ancak diyalektik eleştirinin yardımıyla bu ilerlemenin radikal biçimde durdurulması ve gerçek bir olağanüstü halin yaratılması ile başlayabilecektir. Jean-Luc Nancy, küreselleşmenin bir araya getirdiği insan, teknoloji ve doğa ilişkilenmelerinin ancak her varlığa, her gruba, her insan topluluğuna, her tarihsel döneme, maddeye bir öz atfedilerek yerlerinin sabitlenmesi ile mümkün olduğunu söyler. Oysa, Nancy'e göre varlık hiçbir zaman mutlak bir tekil modda olmaz, tekil varlık düşünülemezdir, her zaman çoğul, özsüz ve kökensizdir. İnsanlık mevcut durumda küreselleşmenin tüm özgürlük alanlarını kapatan hapishanesinde tutsaktır. Nancy özgürlüğün ancak varlığın tekil çoğulluklar olarak kendi alanını açmasıyla mümkün olacağının dile getirir. Bu tezde Gezi Protestoları Nancy'nin tekil çoğullarının mekansal bir dünya yaratabilme koşulları fikri ile Benjamin'in diyalektik montaj/yanyana getirme metodolojisinin bir bileşkesi olacak şekilde incelenmektedir.