Sentriyoler satelit fonksiyonlarının genetik araçlar ile incelenmesi

Sentriyoler satelitler, membransız granüller olarak sentrozoma ve primer silyuma protein taşınmasında görev alır; ancak bunların oluşumu, dinamikleri ve rolleri henüz tam olarak tanımlanmamıştır. Bu çalışmada, insan hücrelerinde satelitlerin organizasyonunu manipüle etmek için iki kemogenetik araç tanıtıyoruz. Öncelikle, kimyasal olarak indüklenen Kin-14 motor proteini tabanlı trafik sistemi, satelit granüllerini hızla sentrozoma yoğunlaştırıp diğer satelit proteinlerinin de organizasyonunu değiştirdi. PCM1 ve satelit proteinlerinden oluşan bu sentrozomal parçalar katı gibi davrandı ve mitoz sırasında çözünmedi. İşlevsel olarak, zorunlu sentrozomal kümelenmesi mitotik ilerlemeyi, doğru iğ oluşumunu ve kromozom kongresyonunu bozdu. İkinci sistemimizde ise PCM1'in multimerizasyon durumunu değiştirmek için kimyasal olarak indüklenen bir sentriyoler uydu dimerizasyon sistemi kullanıyoruz. Ligand kaynaklı dimerizasyon, granülleri büyütüp sayılarını azaltarak satelit organizasyonunu değiştirdi. Önemli olarak, satelit multimerizasyonu granüllerin mitoz esnasında çözünmesini engelledi ve Hedgehog sinyal iletimini bozdu, fakat silyum oluşumunu etkilemedi. Son olarak, silyopati hastalığı ile ilişkili genlerde mutasyonlar taşıyan hasta kökenli fibroblastlara uygulanan yüksek verimli görüntü analiz çalışması, satelit sayısı, yoğunluğu veya uzaysal (spatial) dağılım açısından kontrol hücreleriyle anlamlı farklılıklar göstermedi. Birlikte, bu çalışmalar sentriyoler uyduların akut pertürbasyonu için çeşitli kimyasal deneyler geliştirilmesini sağlayıp, satelitlerin dinamikliğinin ve multimerik regülasyonun mitotik ilerleme ve silya sinyal iletimi için kritik olduğunu göstermektedir. Bunun yanı sıra, satelitlerin içeriğinin ve hücre içerisinde yanlış konumlanmasının tüm silyopatilerde ortak bir özellik olmadığını göstermektedir.