Diyabetik hastalarda diyabetik nöropati gelişimi ileoksidatif stres, DNA hasarı, MMP-2,-9,- 10 VE IL-1β, IL-6, TNF-αarasındaki ilişkinin değerlendirilmesi

Diyabetik nöropati diyabetin mikrovasküler komplikasyonlarından biridir.Diyabetik nöropati etiyopatogenezinde vasküler ve metabolik pek çok mekanizmanın rol oynadığı bilinmektedir. Bu çalışmada Tip 2 diyabetik hastalarda diyabetik nöropati gelişimi ile oksidatif stres, DNA hasarı, MMP-2, MMP-9, MMP-10, TNF–α, IL-1β, IL-6, Vitamin D düzeyleri ilişkisinin araştırılması amaçlanmaktadır. Çalışmaya toplamda 150 hasta alınmış olup 42'si sağlıklı gönüllülerden, 108'i tip 2 diyabetik hastalardan oluşmaktadır. 108 hastanın 56'sı diyabetik polinöropatisi olmayan grubu (DPNP(-)), 52'si ise diyabetik polinöropatisi olan grubu (DPNP(+)) oluşturmuştur. Tümhastalarda DNA hasarı, MMP-2, MMP-9, MMP-10, TNF–α, IL-1β, IL-6, Vitamin D ve oksidatif stres belirteçleri olan TAS, TOS, OSI düzeylerini belirlemek amacı ile biyokimyasal analiz yapılmıştır. Nöropatik ağrı açısından değerlendirmek amacı ile tüm hastalara DN4 anketi yapılmış ve hastaların demografik verileri kaydedilmiştir. Diyabetik nöropatisi olan hastalarda diyabetik olmayanlara göre TNF–α, IL-1β, IL-6, MMP-9, MMP-10, TOS, OSI ve DNA hasarı düzeyleri anlamlı derecede yüksek (p<0,001), TAS düzeyi ise anlamlı derecede düşük (p =0,001) saptanmıştır. Hastalar nöropatik ağrı skoruna göre sınıflandırıldığında ise DN4 skoru ≥4 olanlarda DN4 skoru <4 olanlara göreTNF–α, IL-1β, IL-6, MMP-9, MMP-10, TOS, OSI ve DNA hasarı düzeyleri anlamlı derecede yüksek (p<0,001), TAS düzeyi ise anlamlı derecede düşük (p = 0,002) saptanmıştır. Bu çalışma ile nöroinflamasyon ve oksidatif stresin diyabetik polinöropati ve nöropatik ağrı patogenezinde rol oynadığını saptayarak bu konuda yapılacak yeni çalışmalar ışığında yeni tedavilerin bulunması ile diyabetik polinöropati ve nöropatik ağrının tedavisinde daha başarılı sonuçlar alınılabileceği desteklenmiştir.