Diyalize girmeyen kronik böbrek hastalığı olan çocuklarda anjiotensin peptit düzeylerinin araştırılması

Kronik böbrek hastalığı (KBH), 3 aydan uzun süreli glomerüler filtrasyon hızında (GFH) geri dönüşümsüz azalma ile seyreden ilerleyici bir hastalıktır. Çalışmamızda, diyalize girmeyen KBH tanılı çocuklarda anjiotensin peptit düzeylerinin karşılaştırılması ve kardiyak fonksiyonlarla ilişkisinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Nefroloji Bilim Dalı'nda KBH tanısı olan 37 hasta ve 48 çocuk kontrol grubu olarak dahil edildi. Olgulardan alınan serum ve idrar örneklerinden ELISA yöntemi ile anjiotensin peptitleri (anjiotensin A, anjiotensin 2, anjiotensin 1-7, alamandin, anjiotensin dönüştürücü enzim 1, anjiotensin dönüştürücü enzim 2) çalışıldı. M-mode, pulsed wave doppler, doku doppler ve speckle tracking strain ile ekokardiyografik görüntülemeleri Çocuk Kardiyoloji Bilim Dalı'nda yapıldı. KBH'li çocukların %43,2'si (n=16) kız, kontrol grubunun %39,5'i (n=19) kızdı (p>0,05). Hastaların %67,6'sinde (n=25) etiyolojide doğumsal böbrek ve üriner sistem anomalileri (DBÜSA) saptandı. Hasta ve kontrol gruplarının serum anjiotensin peptit düzeyleri benzerdi (p>0,05), idrar düzeyleri hasta grubunda daha düşük saptandı (p<0,001). Hipertansiyon varlığında idrar anjiotensin peptit düzeyleri daha düşüktü. (p<0,001). KBH evresi ilerledikçe idrar anjiotensin peptit düzeyleri daha düşüktü (p<0,001) Çalışmamız böbrek fonksiyon bozukluğu, hipertansiyon ve kardiyak etkilenimde RAAS'ta (renin anjiotensin aldosteron sistemi) değişiklikler olduğunu göstermekte ve ileri ekokardiyografik yöntemlerin konvansiyonel ekokardiyografiye göre kardiyak etkilenmeyi belirlemede daha üstün olduğunu desteklemektedir.