Diyanet İşleri Başkanlığına bağlı 4-6 yaş Kur'an kursu öğreticilerinin yeterlilikleri (İstanbul örneği)

Yaygın din eğitimi faaliyetlerini yürüten DİB, 2011 yılından itibaren '' Kur'an kursları okul öncesi din eğitimi'' projesini başlatmıştır. Bu bağlamda ilk etapta 10 pilot bölgede, ardından ülke genelinde 4-6 yaş grubu Kur'an kursları açılmıştır. Belirlenen hedefe ulaşmada en önemli faktör, öğretici yeterliliğidir. Araştırmamızda 4-6 yaş grubu Kur'an kursu öğreticilerin yeterliliği tespit edilmeye çalışılmıştır. Araştırmaya İstanbul iline bağlı, Avrupa yakasında bulunan Esenyurt, Küçükçekmece, Büyükçekmece, Çatalca, Silivri, Beylikdüzü, Avcılar, Bakırköy, Kağıthane ve Bağcılar ilçelerindeki 4-6 yaş Kur'an kurslarında görev yapan 316 öğretici katılmıştır. Araştırmada tarama modeli kullanılıp anket tekniğiyle öğreticilerden veriler toplanmıştır. Toplanılan veriler SPSS-27 programında analiz edilerek elde edilen bulgular yorumlanmıştır. Araştırmaya katılan öğreticilerin büyük çoğunluğu kendilerini yeterli bulmuşlardır. Söz konusu Kur'an Kursu Öğreticilerin büyük çoğunluğu '' Öğrenci Gelişimine Uygun Eğitim'', ''Din Öğretimi Yöntemini Uygulama'', ''Materyal Geliştirme ve Kullanma'', ''Etkili İletişim'', ''Sınıf Yönetimi'', ''Aile katılımını Sağlama'' boyutlarındaki yeterlilikler noktasında kendilerini yeterli algılamaktadırlar. xi Katılımcıların Kur'an kursu öğretici yeterlilikleri çocuk durumu, medeni durum, pedagojik formasyon, durumuna göre farklılaşmaktadır. Yine yeterliliğe dair alt boyutlar çocuk durumu, medeni durum ve pedagojik formasyon durumuna göre çoğunlukla farklılaşmaktadır. Bazı alt boyutların ise birtakım bağımsız değişkenlere göre farklılaşmadığı görülmektedir. Örneğin; Öğrenci gelişimine uygun alt boyut ve etkili iletişim alt boyutu, çocuk durumuna göre farklılaşmamakta yine Kur'an kursu öğretici yeterliliği yaşa göre, öğrenci gelişimine uygun eğitim alt boyutu öğrenim durumuna göre, etkili iletişim alt boyutu yaşa göre, sınıf yönetimi alt boyutu öğrenim durumuna ve çocuk gelişimi eğitimi şekline göre, aile katılımını sağlama alt boyutu yaşa ve çocuk gelişimi eğitimi şekline göre farklılaşmadığı tespit edilmiştir. Araştırmamızın birçok yerinde yeterliliğe dair çocuk gelişimi bölümünün etkileri gözlemlenmiştir. Çocuk gelişimi durumuna göre yapılan testlerin çoğunda çocuk gelişimi mezunlarının yeterlilik puan ortalamaları sürekli eğitim merkezlerinde eğitim alan ve halk eğitimi merkezlerinde eğitim alan öğreticilerin puan ortalamalarından daha yüksek çıkmıştır. Bu anlamda çocuk gelişimi bölümünün yeterliliğe olumlu etkisi de tespit edilmiştir. Yine pedagojik formasyon durumu gözlemlendiğinde katılımcıların çoğunun bu anlamda eksik olduğu gözlemlenmektedir.