Diz osteoartriti olan hastalarda balneoterapinin, izokinetik parametreler ve yaşam kalitesi üzerine etkisinin değerlendirilmesi

Amaç: Bu çalışmada diz osteoartriti olan hastalarda fizik tedavi programıyla kombine edilen balneoterapinin ağrı, fonksiyonel durum ve kas gücü üzerine olan etkilerini değerlendirmeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya diz osteoartriti tanısı konulan toplam 60 hasta dahil edildi. Rastgele olarak balneoterapi grubu(n=30) ve kontrol grubu(n=30) olarak iki gruba ayrıldı. Hastaların demografik verileri kaydedildi. Her iki grubun semptomatik dizlerine yönelik haftada 5 gün olmak üzere toplam 15 seans sıcak paket, TENS, US ve diz egzersizlerini içeren konvansiyonel fizik tedavi programı 3 hafta boyunca uygulandı. Balneoterapi grubuna konvansiyonel fizik tedavi programıyla kombine olarak termomineralli havuzlarda haftada 5 gün, toplam 15 seans ve 20'şer dakika banyo tedavisi şeklinde uygulama yapıldı. Kontrol grubuna ise yalnızca konvansiyonel fizik tedavi programı uygulandı. Tedavi öncesi ve tedavi sonrasında VAS, diz EHA, WOMAC , izokinetik dinamometre ile 90 derece/saniye ve 150 derece/saniye açısal hızlarda konsantrik diz fleksor ve diz ekstensör pik tork değerleri kaydedildi. Tüm hastaların tedavi öncesinde biyoelektrik impedans analiz yöntemi ile VKİ, vücut yağ oranı, vücut kas kitlesi, vücut kas yüzdesi ve yağsız vücut kitlesi hesaplandı. İstatistiksel analiz Windows için geliştirilmiş SPSS 18 ile yapıldı. Verilerin değerlendirilmesinde gruplar arası ortalama karşılaştırılırken test seçimini yapmak için normal dağılım Kolmogorov-Simirnov ve Shapiro-Wilk testi ile, tanımlayıcı istatistikler ve gruplar arası ortanca farkının önemliliği test edilirken Mann-Whitney U testi, aynı grubun tekrarlayan ölçümlerini değerlendirmede Wilcoxon testi, iki kategorik verinin değerlendirilmesinde Ki kare testi, izokinetik veriler ve kas kitlesi arasındaki korelasyonu değerlendirmek için Spearman testi kullanıldı. P<0.05 olması istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi. Bulgular: Tedavi öncesi grupların demografik özellikleri, radyolojik evreleri, VAS, WOMAC, diz EHA ve izokinetik kas gücü ölçüm parametreleri birbiriyle benzerdi. Tedavi sonrasında yapılan değerlendirmelerde tedavi öncesine göre her iki grupta istatistiksel olarak; VAS ve WOMAC skorlarında anlamlı azalma, izokinetik kas gücü ölçümlerinde tüm açı ve hızlarda anlamlı olarak artma vardı. Tedavi sonrasında tedavi öncesine göre diz EHA'da yalnızca kontrol grubunda anlamlı artma mevcuttu. Grupların tedavi sonrasındaki değerlerinin karşılaştırılmasında; VAS, WOMAC ağrı ve WOMAC tutukluk değerlerinde balneoterapi grubu lehine istatistiksel olarak anlamlı azalma mevcuttu. Grupların tedavi sonrasında yüzde değişimlerinin karşılaştırılmasında; VAS, WOMAC ağrı, WOMAC tutukluk, WOMAC fonksiyon ve WOMAC total skorları balneoterapi grubunda istatistiksel olarak daha fazla azaldı, izokinetik kas gücü ölçümlerinde ise anlamlı farklılık yoktu. Grupların izokinetik değişim değerleriyle vücut kas kitlesi ölçümleri arasında anlamlı korelasyon saptanmadı. Sonuç: Diz osteoartriti olan hastalarda balneoterapiyle kombine uygulanan konvansiyonel fizik tedavi programı, ağrıyı azaltmada ve fiziksel fonksiyonu arttırmada tek başına uygulanan konvansiyonel fizik tedavi programına kıyasla erken dönemde oldukça etkilidir.