Dostoyevsky's use of the other in search of the self

Bu çalışmanın genel amacı, Rusya'nın benlik algısını ve Rusluğun kurulmasında ötekinin rolünü araştırmaktır. Odağa, Rusya'nın Janus yüzlü ikilemli ve kapsamlı doğasını Rus ulusal kimliğinin kurucu nitelikleri olarak yorumlayan Fyodor Dostoyevski konulmuştur. Iver Neumann'ın öz/öteki ilintisi kavramı ve Mikhail Bakhtin'in Dostoyevski'nin romanlarına polifonik ve diyalojik olarak bakışı tezin kuramsal temeli olarak belirlenmekle birlikte, Dostoyevski'nin ulusal benliği bulmada öteki kullanımını incelemek hedeflenmiştir. Bunu başarmak maksadı ile, ulusal kimliği inşa etmekte kullanılan ben/öteki ilinti türlerini sergilemek için yazarın romanlarından bazılarını ele alıyoruz. İnceleme, Dostoyevski'nin öz arayışında, Avrupalılar (baskın öteki) ve Osmanlılar (genel öteki) olarak kişileştirilmiş dış ötekini, Rus halkının (sosyal öteki), Rus İmparatorluğu'nun Ortodoks olmayan üyelerinin (dini öteki), ve Yaratıcıya inanmayan (dinsiz öteki) sınıflamalarıyla iç ötekini temsil ettiğini ortaya koyuyor. Romanlarından alınan örnekler, yazarın kurgusunda yabancılaşmış ve bölünmüş Rus benliğinin bütünlüğünün yeniden nasıl sağladığını ve Rus algısının yabancı bir milliyeti kendi içinde yeniden var etmek, farklı halkların davranışlarını kavramak, onların farklılıklarını anlayışla karşılamak ve onlarla uzlaştırmak, ırk ayrımcılığı olmadan çelişkileri ortadan kaldırmak ve kardeş sevgisinde birleşme yeteneğine dayanarak nasıl bir Rus kimliği tanımladığını göstermektedirler. Bu tutuma dayanmakla Dostoyevski, ötekine kardeş sevgisi duyabilen, milliyetiyle gurur duyan gerçek bir Hıristiyan, hem dıştaki hem içteki ötekine başka bir öz olarak bakabilen vsechelovek (tüminsan) imgesini yaratır. Anahtar Kelimeler: öz/öteki ilintisi, iç ve dış öteki, benlik, ulusal kimlik, Dostoyevski, tüminsan, evrensel kardeşlik.