Duygu endüstrisine Türk sineması üzerinden bir bakış

Sinema gerçekliği yansıtmakta en etkili sanatlardan biridir. Kurgulanmış gerçeklik olabildiğince gerçek olmak durumundadır. İzleyiciler onlara sunulan eserlerin içerisine girerek kendilerinin yaşamaya fırsat bulamadığı olayları beyaz perdede kaldığı süre boyunca yaşamaktadır. Sinema büyük topluluklara ulaşabilen etkili bir mecradır. Bu özellikleri ele alındığı zaman üretilen eserlerin izleyiciler üzerinde etkiler bırakması kaçınılmazdır. Bu etkiler Türk sinemasında örneklemde verilen filmler üzerinden değerlendirilmiştir. Yönetmenler sinemanın enstrümanları ile izleyicilere bu fikirleri, duyguları ve düşünceleri nasıl aktarmıştır gibi soruların cevapları bu tezde araştırılmıştır. Aktarım sırasında kullanılan teknikler, senaryo, ses, ışık, kurgu ve çekim planları verilen duyguları aktarmakta ne derece etkilidir bu endüstride duyguları pazarlarken ne gibi yöntemler kullanıldığı bu örneklemler üzerinden araştırılmış ve yorumlanmıştır.