Dworkin'in yorum teorisi ve hüküm kurmadaki önemi

Yorum, edebiyatta, sanatta ve bütün bilim alanlarında merkezi bir konumda yer alır. Hukukta yorum denince kanun koyucunun amacı doğrultusunda yapılan çıkarım akla gelmektedir. Kuralların kanun koyucunun amacı doğrultusunda yorumlanması anlayışı, hayatın hızı karşısında kuralların yetersiz kalmasıyla sorgulanır hâle gelmiştir. Bu doğrultuda hukuk kuralının lafzından öte bir manâya sahip olduğu ve bu manânın da hukuk normunu oluşturduğu düşüncesinin gelişmesiyle birlikte hukuk kuralları amaçları doğrultusunda ve Anayasal sisteme uygun olarak yorumlanmaya başlanmıştır. Bu yöntem hakimin konumunu güçlendirirken bir o kadar da ağır bir sorumluluk altına girmesine yol açmaktadır. Lafzı ve gerekçesiyle ortada olan hukuk kuralını mevcut bir olaya uygulamak durumunda olan hakim, bütün bir hukuk sisteminin temelinde yatan ilkelerle birlikte meseleyi düşünme ve tarafların durumlarını ve somut olayın şartlarını da göz önünde bulundurarak meseleye bir çözüm getirme yükümlülüğü altındadır. Hukukun kurallarla birlikte ilkelerden de oluştuğunu savunan Dworkin, hakimin yalnızca nazari anlamda, hukuk kurallarının bilgisine sahip olmasının yeterli olmadığını ve bütün bir hukuk düzeninin temelini teşkil eden ilkeleri de her olayda ayrıca sınayarak somut olayda kullanması gerektiğini ileri sürmüştür. Belirtilen bu yöntem, hakimin yalnızca hukuk kurallarının bilgisine sahip olmasının ötesinde, içinde yaşadığı toplumun değerlerinin bilgisine de sahip olacak şekilde sosyoloji ve söz konusu hükmün somut olayda nasıl tezahür etmesi gerektiğine ilişkin arka planını anlaması bakımından da hukuk felsefesi ve hukuk metodolojisi bilmesini gerektirmektedir.