Ebussuud'un Yasin Suresi'nden Nas Suresi'ne kadar Beyzavi'ye muvafakat ve muhalefet ettiği görüşler

Beyzâvî'nin tefsiri, metodolojik titizliği, güçlü delillendirmesi ve sağlam üslûbuyla öne çıkmakta olup, dil, fıkıh ve usûl alanlarındaki temel tefsir kaynaklarına dayanır. Zemahşerî'nin dilbilimsel ve belagat analiz yönteminden etkilenmiş, ancak bazı kelâmî görüşlerini Ehl-i Sünnet esaslarına uygun şekilde tashih etmiştir. Rivayet ve dirayet yöntemlerini dengeli bir şekilde birleştirmiş, beyânî anlamlar ve nahvî yönlere özel bir önem vermiştir. Bu yönüyle müfessirler, dilbilimciler ve fakihler için önemli bir kaynak hâline gelmiştir. Ebû's-Suûd'un tefsiri ise zarif üslûbu ve ince analizleriyle dikkat çeker. Kur'ân nazmı ve beyânî i'câz yönlerini derinlemesine ele almış, ma'ânî, beyân ve bedî' ilimlerinden büyük ölçüde yararlanmıştır. Beyzâvî'nin tefsirinden etkilenmekle birlikte, onunla yetinmeyerek yorum çerçevesini genişletmiş, ifadelerini açıklığa kavuşturmuş ve yeni tefsirî katkılarda bulunmuştur. Tefsiri, metodolojik tutarlılığı ve akıcı anlatımıyla öne çıkarken, Ehl-i Sünnet'e muhalif kelâmî fırkaları bilimsel bir titizlikle eleştirmiştir. Bu iki tefsir, analitik titizlik, belagat derinliği ve metodolojik bütünlüğü bir araya getirerek tefsir ve dilbilim çalışmaları açısından büyük önem taşımaktadır. ve Bu çalışmada, Beyzâvî ve Ebû Suûd'un tefsirleri arasındaki farklılıkları ve ortak noktaları ele alacağız. Anahtar Kelimeler: Tefsir, Beyzavi, Muhalefetler, Ebu's-Suûd el-İmâdî.