Sıçanlarda östrus döneminin iskemi reperfüzyon ile uyarılan aritmiler üzerine etkisi

Koroner arter tıkanıklığından kaynaklanan aritmiler hem kadınlarda hem de erkeklerde başlıca ani ölüm sebeplerinden birisidir. İskemi-reperfüzyon ile uyarılan ventriküler taşikardi ve fibrilasyon ani ölüme sebep olan aritmilerdir. Bu aritmilerin görülme oranları kadınlar ve erkekler arasında farklılıklar göstermektedir. Kadınlar kalp krizine karşı erkeklerden daha dayanıklıdır. Ancak kadınlarda görülen kardiyak koruyucu etki menopozdan sonra ortadan kalkmaktadır. Menopoz sonrası östrojen seviyesindeki azalma ve östrojenin iskemi-reperfüzyon aritmilerine karşı koruyucu etkisinin olduğunun bilinmesi yüzünden, kadınlardaki menopoz öncesi dönemde görülen kardiyak koruyucu etkinin östrojen seviyesinden kaynaklandığını düşünülmektedir. Ancak kadınlarda menstrüel siklus ve hayvanlarda östrus siklusunda östrojen seviyesinde dalgalanmalar olmaktadır. Östrus siklusunun fazları arasında, hasar sonrası kardiyak fonksiyonlarda farklılıklar olduğu gösterilmiştir. Bu nedenle bu çalışmada östrus siklusunun iskemi-reperfüzyon ile uyarılan aritmiler üzerine etkisi ve endojen östrojenin rolü araştırılmıştır. Bu çalışmada 6-7 aylık 28 adet Sprague Dawley cinsi sıçan kullanılmıştır. Östrus siklusunun fazları vajinal smeardaki hücreler gözlemlenerek belirlenmiştir. Hayvanların östrus fazlarına göre 4 grup oluşturuldu; proöstrus, östrus, metöstrus ve diöstrus. Sol koroner arterin ön inen dalı (LAD) tıkanarak 6 dakikalık iskemi ve arterin açılmasıyla 6 dakikalık reperfüzyon oluşturuldu. Elektrokardiyogram ve kan basıncı iskemi-reperfüzyon süresince kaydedildi. Reperfüzyonun ardından kan örnekleri alındı ve serum 17ß-Estradiol seviyeleri belirlendi. Tıkanmanın ardından tüm hayvanlarda kan basınçları azaldı ve ST segmentinde yükselme ya da çökme görüldü. Aritmi skorunda, aritmi oranlarında ve aritmi periyodunda gruplar arasında bir farklılık gözlemlenmedi. Proöstrus grubunda yüksek kan basıncı gözlemlendi ancak bu farklılık istatistiksel olarak anlamlı bulunmadı. 6 dakikalık iskemi ve 6 dakikalık reperfüzyon süresince, östrus grubunun dakika kalp atım sayısının diğer gruplardan daha düşük olduğu gözlemlendi (P<0.05). 17ß-Estradiol seviyesi, proöstrus grubunda diğer gruplara göre daha yüksek bulundu (P<0.05). Sonuç olarak, bu çalışmada östrus siklusunun ve endojen östrojenin iskemi-reperfüzyon ile uyarılan aritmiler üzerine bir etkisi olmadığı gösterilmiştir, ancak östrus siklusu ve endojen östrojen iskemi-reperfüzyon süresince dakika kalp atım sayısı ve kan basıncını etkileyebilir.