Norm istisnalarının çocukların önyargı gelişimi ve epistemik güveni üzerindeki etkisi

Araştırmalar çocukların tanıklıklar ve karşılaşmalar yoluyla yeni gruplar hakkında bilgi edindiğini gösteriyor. Bu çalışmada, istisnai grup üyelerinin, çocukların bir grup hakkında bilgi veren kişilere yönelik değerlendirmeleri üzerindeki etkisi araştırıldı. Yaşları 6 ila 7 arasında değişen çocuklar (N = 135), minimal grup atamasına dayalı olarak grup-içi ve grup-dışı bilgi veren koşullarına atandı. Bilgi veren, yeni bir grup hakkında bir bilgi verdi. Çocukların yarısı, üyeleri bu bilgiyle büyük ölçüde çelişen bir grupla (üyelerin dörtte üçü), diğer yarısı, bu bilgiyi büyük ölçüde doğrulayan bir grupla (üyelerin dörtte üçü) tanıştırıldı. Çocukların ilk üyeyle karşılaştıktan sonra diğer örnekleri öğrenme istekliliği ölçüldü. Daha sonra, bilgi verenin verdiği ilk bilginin ve farklı bir grup ve nesneye ilişkin iki yeni bilginin doğruluğunu değerlendirmeleri istendi. Sonuçlara göre, çocuklar karşılaştığı ilk üye bilgiyi doğrulamak yerine çeliştiğinde kanıt aramaya daha fazla istekliydi. Genel olarak, çocuklar grup-içi bilgi verenlerin ifadelerini, grup-dışı bilgi verenlerinkinden daha doğru olarak değerlendirdi. Dahası, doğrulayıcı koşuldaki çocuklar bilgi verenlerin ifadelerini çelişkili durumdaki çocuklara göre daha doğru buldu. Ek olarak, bilgi veren grup kimliğinin etkisinin doğrulayıcı koşullarda daha belirgin olmasıyla birlikte bir etkileşim etkisi de gözlemlendi. Son olarak, çocukların ilk tanıklığa olan güveni, yeni bir nesne hakkında bilgi edinmeye dair epistemik güveni yordamazken, yeni bir grup hakkında bilgi edinmeye yönelik epistemik güvenlerini yordadı. Özetle, bu bulgular grup üyeliği dinamikleri ve örneklem dağılımının çocukların sosyal öğrenme ve epistemik güven süreçleri üzerini nasıl etkilediğini göstermektedir.