Titanyum yüzey topografisinin biyouyumluluk, kan uyumluluğu ve bakteri davranışına olan etkisi

Titanyum ve Titanyum alaşımları kardiyovasküler stentler, omur ve kalça implantları ve dişçilik gibi birçok biyomedikal uygulamada kullanılmaktadır. Titanyum ve alaşımları Titanyum'un mekanik, fiziksel ve biyolojik özelliklerinden dolayı tercih edilen biyomalzemelerdir. Titanyum korozyon rezistansı yüksek, biyouyumlu ve çeşitli alaşım seçeneklerine ek olarak yüzeyi farklı metotlarla işlenebilen bir malzemedir. Titanyum kendiliğinden biyouyumlu bir malzeme olmasına rağmen hücre ve malzeme etkileşimleri yüzey modifikasyonları ile geliştirilebilmektedir. Literatürdeki araştırma çalışmalarından bilinmektedir ki malzeme yüzeyi ile hücre, bakteri ve protein etkileşimleri malzemelerin yüzey topografilerinden etkilenmektedir. Yüzey özellikleri, topografi, pürüzlülük, serbest yüzey enerjisi ve ıslanabilirlik hücre tepkisini değiştirmektedir. Bu tez çalışmasında, parlatılmış, zımparalanmış, lazer ile çizgi ve ızgara şeklinde işlenmiş dört farklı yüzey, biyouyumluluk, kan uyumluluğu, malzeme yüzey karakterizasyonu ve biyofilm oluşumu açılarından incelenmiştir. Tüm yüzeyler hidrofilik özellik göstermiştir. Fakat, zımparalanmış ve çizgi şeklinde işlenmiş yüzeylerin, parlatılmış ve ızgara şeklinde işlenmiş yüzeylerden daha hidrofilik olduğu görülmüştür. Parlatılmış yüzeylerde platelet aktivasyonu daha yüksek olmasına rağmen, tüm grupların ISO10993-4 standartlarına göre kan uyumlu olduğu görülmüştür. Fibroblast hücrelerinin yüzey tutunması ve canlılığı incelendiğinde dört yüzey arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark görülmemiştir. Bu sebeple, parlatılmış, zımparalanmış, lazer ile çizgi ve ızgara şeklinde işlenmiş dört farklı yüzeyin biyouyumluluklarınınn birbirinden farklı olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Yüzeylere bakteri tutunumu incelendiğinde gram pozitif S. aureus bakterilerinin parlatılmış yüzeye ve gram negatif E. coli bakterilerinin azalan sırada daha pürüzlü olan çizgi şeklinde işlenmiş, zımparalanmış ve ızgara şeklinde işlenmiş yüzeylere tutunmaya eğilim gösterdiği gözlemlenmiştir. Bu tez çalışmasında yüzey topografisini fiziksel olarak değiştirerek, hücrelerin malzemeye olan tepkisinin değiştirilebildiği gösterilmiştir.