Şeffaf plak tedavilerinde ataşman pozisyonunun rotasyonlu premolar üzerindeki etkinliği: Üç boyutlu sonlu elemanlar analizi

Son zamanlarda maloklüzyonların düzeltilmesi amacıyla kullanılan şeffaf plaklar; estetik, konfor ve kullanım kolaylığı gibi avantajları sayesinde ortodontik tedavilerde giderek yaygınlaşmaktadır. Bu çalışmanın amacı, rotasyonlu premolar dişlerin tedavisinde kullanılan vertikal dikdörtgen ve eğimli vertikal dikdörtgen ataşmanların farklı konumlandırılmasıyla diş, periodontal ligament ve şeffaf plakta meydana gelen değişiklikleri sonlu elemanlar analizi kullanarak değerlendirmek ve karşılaştırmaktır. Çalışmada mandibular dişleri, şeffaf plağı, ataşmanları ve periodontal ligament yapılarını içeren üç boyutlu sonlu elemanlar modeli oluşturulmuştur. Ataşman olmadan ve iki farklı ataşman kullanılarak yapılan rotasyon kontrolü karşılaştırılmıştır. Bu ataşmanların bukkal, lingual, bukkal ve lingual yüzeyde aynı anda konumlandırılmasıyla 7 farklı senaryo oluşturulmuştur. Tüm senaryolar için 1.2o' lik plak aktivasyonu uygulanmıştır. Ataşman varlığının rotasyon hareketinde daha etkili olduğu gözlemlenmiştir. Analiz sonuçları, rotasyonlu dişin saat yönünde bir dönme hareketi sergilediğini göstermiştir. Rotasyonlu dişin yer değiştirme miktarı, periodontal ligamentte meydana gelen stres ve şeffaf plakta oluşan deformasyon miktarı bukkal ve lingualde birlikte konumlandırılan eğimli vertikal dikdörtgen ataşmanın olduğu modelde en fazla görülmüştür. Çalışmanın sonuçlarına göre; ataşman varlığının rotasyon düzeltiminde etkili olduğu, iki farklı ataşman tipinin benzer etki gösterdiği, ataşmana eğim eklemenin ve ataşmanı bukkal ve lingualde birlikte konumlandırmanın dişteki hareket miktarıyla birlikte şeffaf plaktaki deformasyon miktarını ve periodontal ligamentteki stresi de arttırdığı belirlenmiştir.