Mesai sonrası çalışmanın duygusal tükenme ve iş-aile çatışması deneyimleri üzerine etkisi: Ayrıştırma tercihlerinin rolü

Bu tez mesai dışı çalışmanın çalışanların refahı üzerindeki etkisini incelemeyi ve bu ilişkilerde iş ve özel yaşamı ayrıştırma tercihlerinin çalışanların refahı üzerindeki düzenleyici rolünü araştırmayı amaçlamaktadır. Hem duygusal tükenme hem de iş-aile çatışması, çalışan refahının unsurları olarak kabul edilmiş ve araştırma modelinde mesai dışı çalışmanın sonuçları olarak ele alınmıştır. Araştırma modelinde iş-aile çatışması, mesai dışı çalışma ile duygusal tükenme arasında yer alan mekanizma olarak önerilmiş ve aracı etkisi sınanmıştır. Kolayda örnekleme yöntemi kullanılarak Ankara'da yer alan bir kamu kuruluşunun çalışanlarından çevrimiçi anket yöntemiyle veri toplanmıştır (N=177). Yapılan regresyon analizi sonuçları mesai dışı çalışma ile duygusal tükenme ve iş-aile çatışması arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişkiler olduğunu göstermektedir. İş-aile çatışmasının mesai dışı çalışma ile duygusal tükenme arasındaki ilişkide aracılık etkisi doğrulanmış ancak beklenenin aksine ayrıştırma tercihlerinin biçimleyici rolü anlamlı çıkmamıştır. Mesai dışı çalışmanın iş-aile çatışmasına yol açarak duygusal tükenmeyi doğurduğunu gösteren bulgular ışığında, çalışanlarına sağlıklı bir iş deneyimi sunmak isteyen kurumların iş-aile dengesini gözeten politikalar tasarlaması ve uygulaması önerilmektedir.