Sosyal destek, algılanan aile ortamı, yalnızlık ve duygu regülasyon zorluklarının intihar amacı gütmeyen kendine zarar verme davranışları ve intihar düşüncesine etkileri

Bu çalışmanın amacı, sosyal destek, algılanan aile ortamı, yalnızlık ve duygu regülasyon zorluklarının intihar amacı gütmeyen kendine zarar verme davranışları ile intihar düşüncesine etkisini 17 ve 19 yaş aralığındaki 414 lise öğrencileri arasında incelemektir. Demografik Bilgi Formu, Kısa Semptom Envanteri, Duygu Düzenlemede Güçlükler Ölçeği, Bilişsel Duygu Regülasyon Ölçeği, Aile Değerlendirme Ölçeği, Kendine Zarar Verme Davranışı Değerlendirme Envanteri, Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği, İntihar Düşünce Ölçeği, UCLA Yalnızlık Ölçeği kullanılmıştır. İntihar amacı gütmeyen kendine zarar verme davranışlarına sahip öğrenciler, bu davranışları sergilememiş öğrencilere kıyasla, daha fazla psikolojik problemlere ve tedavi geçmişine sahip olduklarını belirtmişlerdir. Kesmek, çimdiklemek, saç yolmak, cildini çizmek, kendine vurmak veya çarpmak gibi davranışların düşük sosyo-ekonomik statü ile ilişkili olduğu bulunmuştur. Kadınların erkeklere kıyasla daha çok ısırma, saçını yolma, çimdikleme ve cildini çizme davranışlarını gösterdiği bulunmuştur. Kendine zarar verme davranışlarının işlevlerinin çoğu, intihar düşüncesi, semptomlar, duygu regülasyon zorlukları, aile işlevsizliği, kendini suçlama, kabul, ruminasyon, perspektif içine alma ve felaketleştirme ile pozitif olarak korelasyon içinde olduğu tespit edilmiştir. Kendine zarar verme davranışları ve intihar düşüncesinin çalışmanın diğer değişkenleri ile olan ilişkisine regresyon analizleri ile bakılmıştır. Felaketleştirme, başkasını suçlama, kendini suçlama, olumlu yeniden değerlendirme, yalnızlık, aile içindeki iletişim, aile desteği, dürtüsellik, duygu regülasyon stratejilerine limitli erişilebilirlik, duygusal netlikten yoksunluk ve semptomlar intihar düşüncesini yordamıştır. Olumlu yeniden değerlendirme, başkasını suçlama, aile desteği, dürtüsellik ve düşmanlığın kendine zarar verme davranışını yordadığı saptanmıştır. Yalnızlık ile intihar amacı gütmeyen kendine zarar verme davranışları arasındaki ilişkide duygu regülasyon zorluklarının aracı rol üstlendiği desteklenmiştir. Bu çalışmanın sonuçları, ilgili literatür ışığında tartışılmış ve önerilere yer verilmiştir. Anahtar kelimeler: İntihar amacı gütmeyen kendine zarar verme, intihar düşüncesi, sosyal destek, aile ortamı, yalnızlık, duygu regülasyon zorlukları.