İngilizceyi yabancı dil olarak öğreten öğretmenlerin kültürlerarası iletişimsel yeterlilikleri ve ilgili sınıf içi uygulamaları

Günümüz dünyasında İngilizce uluslararası bir dil haline gelmiştir ve yalnızca Birleşik krallık veya ABD gibi yakın çevre ülkelerde değil, Hindistan ve Türkiye gibi dış veya genişleyen çevre ülkelerinde de küresel bir iletişim aracı olarak kullanılmaktadır. Dolayısıyla, yabancı dil olarak İngilizce eğitiminde başarılı ve anlaşılır bir iletişim önemli bir rol oynamaktadır, bu yüzden İngilizce öğretmenlerinin yetkin öğrenciler yetiştirebilmeleri için kültürlerarası yetkinliğe sahip olmaları gerekmektedir. Bu nedenle, mevcut çalışma İngilizce öğretmenlerinin kültürlerarası iletişimler yeterliliklerini ve bunlarla ilgili sınıf içi uygulamalarını araştırmayı amaçlamaktadır. Araştırmada ayrıca öğretmenlerin sınıf içi kültürlerarası iletişimsel yeterlilikleriyle ilgili uygulamlarında eğitim geçmişlerine veya yurt dışı deneyimlerine göre anlamlı bir fark olup olmadığının araştırılması da amaçlanmaktadır. Araştırma kapsamında karma açıklayıcı sıralı araştırma yöntemi kullanılmış; nicel veriler likert ölçekli kültürler arası iletişimsel yeterlilik anketi ile, nitel veriler ise kısa hikaye temelli görüşmeler aracılığıyla toplanmıştır. Özel ortaokullarda çalışan İngilizceyi yabancı dil olarak öğreten 67 Türk öğretmen kültürlerarası iletişimsel yeterlilik aktivitelerini ne sıklıkla uyguladıklarını ortaya çıkarmak için ankete katılmıştır ve bu öğretmenlerin 14'ü sınıf içi kültürlerarası iletişimsel yeterliliklerinin keşfedilmesi için hikaye temelli görüşmelere katılmıştır. Anket yoluyla elde edilen veriler betimleyici istatistikler ve bağımsız örneklem t-testi yoluyla analiz edilmiştir ayrıca anketin son maddesine ilişkin (madde 20) bulgular tümevarımsal içerik analiz yöntemi kullanılarak analiz edilmiştir. Öte yandan, hikaye temelli görüşmelerden elde edilen veriler tematik analiz yoluyla analiz edilmiştir. Nicel verilerin sonuçları, İngilizceyi yabancı dil olarak öğreten Türk öğretmenlerin kendi deneyimleri ile alakalı veya zaman ve çaba gerektiren kültür öğretimi uygulamalarından daha çok değer ve tutumlarla ilgili kültür öğretimi uygulamalarını sıklıkla sınıflarına entegre ettikleri ortaya çıkmıştır. Ayrıca bulgular, Öğretmenlerin yurt dışı deneyimlerine göre kültürlerarası iletişimsel yeterlilik uygulamalarında istatistiksel olarak anlamlı bir fark görülmezken, eğitim durumlarına göre kültürlerarası iletişimsel yeterlilik uygulamalarında anlamlı bir farklılık olduğu ortaya çıkmıştır. Hikaye temelli görüşme bulgularına göre, bazı öğretmenler yabancı kültürlerin farklı yönlerini karşılaştırmak, kültür öğretimi için ekstra ders ve materyaller planlamak ve yabancı kültürlerle ilgili video veya resim göstermek gibi kültürlerarası iletişimsel yeterlilik uygulamalarını derslerine entegre etmişlerdir. Ancak kültürlerarası iletişimsel yeterlilik uygulamalarını hala derslerine dahil etmeyen ve İngilizcenin yerel kültürüne (Örneğin, İngiliz) bağlı kalan öğretmenler de bulunmaktadır. Bu kültürlerarası iletişimsel yeterlilik uygulamalarının araştırılması önceki çalışmaları destekleyebilir ve kültürlerarası iletişimsel yeterliliğine ilişkin literatüre katkıda bulunabilir. Sonuçların ardından çalışma, pedagojik çıkarımlar ve daha sonraki araştırmalar için önerilerle sonlandırılmıştır.