Eğitimde holistik (bütünsel) yaklaşım ve din eğitimi

Genel de eğitim özelde din eğitiminde temel amaç, kolektif bir bilincin kodlarını taşıyan inanç, düşünce, ahlak, değer ve kimliğe dair her türlü içerik ve ayrıntıyla şekillenen toplumsal ve kültürel zenginliğin devamını sağlayacak kaliteli ve nitelikli kuşaklar yetiştirmektir. Eğitim sorunlarının küresel bir boyut kazandığı günümüzde insanlar ve devletler, konuya ilişkin ortak çözüm bulmak ve uygulamak amacıyla daha etkin ve kapsamlı bir model ve yaklaşım arayışına koyulmuştur. Neticede toplum ve uluslar, küresel sorunların üstesinden gelme kabiliyet ve donanımına sahip bir insan modeli geliştirmede en önemli görevin eğitime düştüğünü fark etmiş, modern eğitim anlayışının öngördüğü şekliyle ekonomik verimliliği esas alan tekdüze bireyler yetiştirmek yerine, sevgi, saygı, şefkat, merhamet, öz farkındalık ve sosyal adalet duygusu gibi evrensel ilke ve değerleri benimseyen; doğa, yeryüzü ve evrene karşı sorumluluk bilinci taşıyan erdem ve fazilet sahibi bir insan yetiştirmenin daha doğru ve önemli olduğunu idrak etmeye aşlamıştır. Tezin varsayımı; konu ve olayları tamlık ve bütünlük bağlamında ele alan ve tüm özlü ilke ve esaslara sahip küresel ölçekte etkili bir eğitim modeli sunan holistik (bütünsel) yaklaşımın eğitim ve din eğitimiyle ilgili hedef ve beklentileri karşılama iddiası üzerine kurulmuştur. Çünkü holistik (bütünsel) eğitim; eğitimin ana teması olan çocuğu, fiziksel, duygusal, sosyal, psikolojik, entelektüel, estetik, ahlaki ve manevi olmak üzere tüm boyutlarıyla değerlendirmektedir. Tez, dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, holizmin mahiyeti, ikinci bölümde eğitimde holistik yaklaşım, üçüncü bölümde holistik yaklaşımın konu, yöntem ve hedef bağlamında din eğitim uygunluğu işlenmektedir. Son bölümde holistik eğitimin, din eğitiminde öne çıkan tüm beklentileri karşılama kapasitesine sahip en uygun model olduğu vurgulanmaktadır.