Elektronik seçim uygulamaları: Karşılaştırmalı bir analiz ve Türkiye için öneriler

Demokrasi, günümüz siyasal düzenlerinin en önemli unsurlarından biridir. Demokrasi tarih boyunca gelişip dönüşümler geçirmiştir. Özellikle bilgi ve iletişim teknolojilerinin gelişip dünyada yaygınlaşmasıyla demokrasinin yeni bir modeli elektronik demokrasi ortaya çıkmıştır. Elektronik demokrasinin en önemli özelliği olarak siyasal katılımın elektronik ortamlardan yapılması gösterilebilir. Bu doğrultuda birçok farklı ülkede çeşitli e-oylama modelleri uygulanmaya başlanmıştır. E-oylamayı uygulamaya koyan ve önemli tecrübe edinmiş olan ülkeler söz konusudur. Bu çalışmada ulaşılmak istenen temel amaç, "Dünya'daki uygulama örnekleri çerçevesinde Türkiye için bir e-seçim modeli oluşturulabilir mi?" araştırma sorusundan hareketle e-seçim uygulamalarını tecrübe eden ülkelerin modellerinden esinlenerek Türkiye için e-seçim sisteminin mümkün olup olmadığı üzerine birtakım önerilerde bulunmaktır. Bu amaç doğrultusunda çalışma kapsamında; ülkelerin demokratik gelişmişlik düzeyi, e-demokrasinin uygulanabilirliği, e-seçimi uygulama konusundaki istikrarı ve başarı düzeyi, nüfusları ve siyasal yapıları ölçütlerinden hareketle Brezilya, Estonya, Filipinler, Hindistan, İspanya ve İsviçre'de uygulanan e-seçim modelleri incelenmiştir. Çalışmada kullanılan yöntemler ise karşılaştırmalı yöntem, doküman analizi yöntemi ve betimleyici metottur. Çalışmada ulaşılan başlıca sonuçlar olarak şunlardan bahsedilebilir: Dünyada e-seçim sistemlerine bakıldığında her sistemin uzun yıllar emek verilerek inşa edildiği görülmektedir. Bununla birlikte e-seçim sistemlerinde en önemli sorunun sistemin güvenliği ve güvenilirliği üzerine olduğu görülmektedir. Türkiye için bakıldığında Türkiye'de e-seçimin mevcut yasal düzenlemeler sebebiyle şuan için kısıtlı olsa da mümkün olduğudur. Ancak burada en önemli sorunun kamuoyunun güvenini kazanacak bir sistem oluşturmanın zor olduğudur. Bunu sağlamanın en temel yolu ise sisteme entegre edilecek doğrulanabilirlik ve denetim mekanizmalarıdır. Türkiye'nin genel siyasal ve toplumsal yapısı göz önünde bulundurulduğunda ise sistemin inşası için uzun yıllar çalışılması ve öncelikle dar alanda pilot uygulamalarla başlanması gerektiğidir.