Endojen kortizol fazlalığının perivasküler, renal sinüs, intramusküler, karaciğer ve pankreatik yağ miktarına etkisi

Endojen kortizol fazlalığının vücut yağ dağılımını etkilediği bilinmektedir. Ektopik yağlanma; trigliseridin normalde az miktarda yağ içeren, adipoz doku olmayan bölgelerde birikimidir. Çalışmamızın amacı endojen kortizol fazlalığı olan hastaların karın içi organ ve dokularındaki ektopik yağ miktarını ve bunun kortizol fazlalığının laboratuvar bulguları ve birlikte görüldüğü komorbiditeleri ile ilişkisini araştırmaktır. Çalışmaya; endojen kortizol fazlalığı olan 16 hipofizer Cushing Hastalığı (CH), 21 adrenal Cushing Sendromu, 34 hafif otonom kortizol fazlalığı ve 48 nonfonksiyone adrenal adenomu olan hasta dahil edilmiştir. Hastaların retrospektif olarak manyetik rezonans görüntülerindeki (MRI) perivasküler, renal sinüs yağ miktarları, karaciğer, pankreas ve intramusküler yağ dağılım düzeyleri değerlendirilmiştir. Çalışmamızın sonucunda CH olan hastalarda perivasküler yağ miktarının artmış olduğu saptanmıştır (p=0,01). Tüm grupta, perivasküler yağ miktarı ile trigliserid düzeyi, 1 mg deksametazon supresyon testi sonrası kortizol düzeyi, erkek cinsiyet arasında pozitif ilişki bulunmuştur (p<0,05). CH olan hastalarda yağlanma daha yüksek olmasına rağmen, renal sinüs, karaciğer, pankreas ve intramusküler yağ miktarları arasında gruplar arasında fark saptanmamıştır (p>0,05). Diabetes Mellitus'u olan hastaların; renal sinüs yağ miktarının artmış olduğu saptanmıştır (p=0,008). Perivasküler yağlanma ile renal sinüs yağı ve karaciğer sinyal intensite kaybı yüzdesi arasında pozitif yönde korelasyon saptanmıştır (p<0,05). Sonuç olarak, endojen kortizol fazlalığının, belki de hastalığın yol açtığı metabolik bozukluğun derecesiyle ilişkili olabilecek şekilde, ektopik yağlanmayı, özellikle perivasküler dokuda arttırabileceği düşünülmüştür.