Endüstriyel olarak üretilen plastiklestiricilerde renk giderimi için ozon ve farklı adsorban kullanımı

Plastikleştirici üretiminde renk, ürünün kalitesini ve hangi sektörlerde kullanılacağını belirleyen en temel teknik ölçüttür. Uluslararası standartlarda plastikleştiriciler için kabul edilen en yüksek renk değerinin 30 Hazen (APHA) olması, bu sorunun endüstriyel ölçekte çözülmesini zorunlu kılmaktadır. Bu çalışma; özellikle 2-Etil Heksanol (2-EH) ve Saf Tereftalik Asit (PTA) gibi kritik hammaddelerin kullanımıyla üretilen plastikleştiricilerde karşılaşılan istenmeyen renklenme sorununu kapsamlı bir şekilde incelemektedir. Hammadde tedarik zincirindeki kalite farklılıkları, depolama koşulları ve üretim esnasındaki ısıl değişimlerin tetiklediği bu sorunu gidermek amacıyla, oksitleme ve adsorpsiyon yöntemlerinin bir arada kullanımı araştırılmıştır.Çalışma kapsamında, güçlü bir oksitleyici olan ozon (O3) gazı, renk oluşturan bileşiklerin kimyasal bağlarını parçalayarak yapılarını bozmak amacıyla kullanılmıştır. Eş zamanlı olarak, yüksek yüzey alanı ve adsorpsiyon özelliğiyle bilinen aktif karbon, bu parçalanmış atıkların ve diğer kalıntıların ortamdan uzaklaştırılması için sisteme dahil edilmiştir. Deneysel süreçte, sabit ozonlama süresi altında farklı aktif karbon miktarlarının etkisi ve bu iki yöntemin beraber kullanıldığı hibrit süreçlerin renk giderme verimliliği analiz edilmiştir. Elde edilen veriler; ozonlama veya aktif karbonun tek başına uygulandığında renk gidermede sınırlı kaldığını, ancak bu iki yöntemin birleştirildiği sistemlerin çok daha yüksek bir saflaştırma performansı sergilediğini kanıtlamaktadır. Sonuç olarak bu çalışma, endüstriyel plastikleştirici üretiminde hedeflenen kalite standartlarını yakalamak için uygulanabilir, verimli ve optimize edilmiş bir yöntem olarak ortaya konulmuştur.