Enflasyon ataletindeki heterojenlik ve optimal para politikası

Sektörel enflasyon ataletleri birbirinden epey farklıdır. Bu makalede, sektörel enflasyon ataleti farklılığının optimal para politikası ile ilişkisi, fiyat katılığına sahip iki sektörden oluşan ve her iki sektöre de geriye dönük fiyatlama davranışını getirerek literatürdeki modelleri genelleyen bir model kullanılarak analiz edilmektedir. Sektörel enflasyon ataleti farklılığı, sektörlerin farklı fiyatlama davranışları göstermelerinden kaynaklanmaktadır. Literatür, sektörlerin sadece ileriye dönük fiyatlama yaptığı ve birbirine eşit nominal katılığa sahip olduğu modellerde, optimal enflasyon hedeflemesi kuralı olarak tüketici enflasyonunun hedeflenmesini önermektedir. Bu makalede, sektörler Benigno ve Lopez-Salido (2006) tarafından önerilen bir nominal fiyat katılığı ölçütüne göre aynı nominal katılığa sahip olacak; ancak bu katılık farklı fiyat değiştirme olasılıkları ve geriye dönük fiyatlama davranışı oranı kombinasyonlarınca üretilecek şekilde modellenmiştir. İlk olarak, fayda fonksiyonuna ikinci derece yaklaşım kullanılarak optimal para politikası hesaplanmıştır. Optimal para politikası gösterge olarak kullanılarak, Benigno ve Lopez-Salido ölçütüne göre aynı fiyat katılığı ve farklı enflasyon ataleti üreten değişik parametre kombinasyonları altında, optimal enflasyon hedeflemesi ve tüketici enflasyonu hedeflemesi kurallarının performansları karşılaştırılmıştır. Refah analizi, optimal enflasyon kuralı yerine tüketici enflasyonunun hedeflenmesinin önemli bir refah kaybına sebep olduğunu göstermektedir. En yüksek refah kaybı sektörlerden birinin sıfıra yakın enflasyon ataleti sergilediği durumlarda gerçekleşmektedir.