Engelli bireylerin öz-yeterlilik ve öfke düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırma, engelli bireylerin öz-yeterlilik ve öfke düzeyleri arasında ilişki olup olmadığını tespit etmek ayrıca engelli bireylerin öz-yeterlilik ve öfke düzeylerinin yaş, cinsiyet, engel durumu, engel derecesi, eğitim durumu, medeni durum, ekonomik durum ve meslek gibi demografik değişkenlere göre farkılılaşıp farklılaşmadığını incelemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu İstanbul ilindeki 18–55 yaş arasındaki engelli bireyler oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini ise, ortopedik, görme, işitme ve süreğen engelli 115 kadın, 100 erkek toplam 215 engelli birey oluşturmaktadır. Veri toplama araçları olarak, "Kişisel Bilgi Formu", "Genel Öz-yeterlilik İnanç Ölçeği" ve "Sürekli Öfke-Öfke İfade Tarz Ölçeği" kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen verilerin analizi SPSS 22.0 for Windows programı yardımıyla yapılmıştır. Verilerin analizinde, frekans, yüzde, ortalama, standart sapma, t-testi, tek yönlü varyasn (ANOVA), Kruskal Wallis-H ve Pearson Korelasyon teknikleri kullanılmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bulgulara göre; engelli bireylerin öz-yeterlilik ve öfke düzeyleri "orta" düzeyde bulunmuştur. Engelli bireylerin öz-yeterlilik düzeylerinde engel derecesi ve ekonomik durum açısından, öfke düzeylerinde ise engel grubu ve ekonomik durum açısından anlamlı farlılıklar gözlenmiştir. Ayrıca öz-yeterlilik ve öfke arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Genel öz-yeterlilik ve yılmama alt boyutu ile kontrol altına alınmış öfke arasında çok zayıf pozitif bir ilişki bulunmuştur. Genel öz-yeterlilik ve başlama, yılmama alt boyutları ile içte tutulan öfke arasında zayıf, negatif yönde bir ilişki bulunmuştur.