The effects of ER stress on glial cells: Evidence from both in vivo and in vitro models

Uzun süre yüksek yağlı diyet tüketmek, n roinflamasyonu artırır, bu da bilişsel gerlilemeye ve hafıza oluşumu kaybına yol a abilir. Serbest yağ asitlerinin birikmesi protein katlanması ve enerji üretiminde g rev alan iki nemli organeli (ER ve mitokondri) strese sokar. ER, bu stres karşısında Protein Kinaz RNA benzeri Endoplazmik Retikulum Kinaz (PERK) yolağını aktive eder. PERK yolu aktivasyonunun makrofajlarda mitofajiyi (mitokondri otofajisi) inhibe ettiği g sterilmiştir. Mikroglia, Merkezi Sinir Sisteminin (CNS) bağışıklık hücreleri olduğundan, nce yüksek yağlı diyetin C57BL/6 ve ApoE -/- farelerin korteksindeki etkilerini mikroglial işaretleyici Iba1'e bakarak araştırdım. Western Blot analizi, diyet ve genotipin Iba1 seviyesi üzerinde nemli bir etkisi olmadığını g sterdi. Ayrıca bu fareler i in Iba1 ve GFAP (astrosit belirteci) seviyeleri arasında bir korelasyon olmadığını buldum. Beyin bir ok farklı hücre tipi i erdiğinden, ER stresinin etkilerini direkt olarak mikroglia üzerinde g rmek i in BV2 fare mikroglial hücre hattına ge tim. Thapsigargin ve palmitat tedavileri ile ER stres indüksiyonunun farklı etkileri g zlendi. Her iki tedavide de CHOP ve p-IRE1 gibi ER stres belirte lerinde bir artış g zlemlendi. CHOP protein seviyeleri anlamlılığa ulaşamazken, artan bir sayısal eğilim olduğu belirlendi. p-IRE1 , her iki tedavi i in de marjinal olarak anlamlıydı (tapsigargin i in p=0.087 ve 100 M palmitat i in p=0.061). BV2 hücrelerinden başarılı bir şekilde mitokondri izole edildikten sonra mitofaji indikat rleri (Pink1 ve p62) Western Blot analizi ile değerlendirildi. Alınan sonu lar, p62'nin hem palmitat (p=0.61) hem de thapsigargin (p=0.1) tedavileri ile marjinal olarak arttığını g sterdi. Her iki tedaviyi takiben, ER stresinin hafif etkileri g zlemlendi. Bu, optimal dozaj ve süreyi inceleyen başka deneylerin yapılması gerektiğini g stermektedir. Genel olarak, ER stresinin uyarılmasının mitofajiyi indüklediği ve mikrogliayı değiştirdiği, aynı zamanda hücresel ve sinaptik fonksiyonda değişikliğe yol a abileceği g rülmektedir.