Ergenlerde affetme esnekliğinin yordayıcıları olarak aile içi iletişim ve duygu düzenlemenin incelenmesi

Bu araştırmanın birinci amacı aile içi iletişim diyalog ve uyum alt boyutları ile affetme esnekliği arasındaki ilişkide duygu düzenlemenin alt boyutu olan yeniden değerlendirmenin aracı rolünün incelenmesidir. Araştırmanın ikinci amacı ergenlerde aile içi iletişim ve duygu düzenlemenin affetme esnekliğinin yordayıcısı olup olmadığının incelenmesidir. Araştırmanın üçüncü amacı ergenlerin affetme esnekliği düzeylerinde cinsiyet, sınıf ve anne baba eğitim durumu değişkenlerine göre fark olup olmadığının incelenmesidir. Araştırmanın çalışma grubunu Antalya'nın üç farklı ilçesindeki fen, güzel sanatlar, sosyal bilimler, Anadolu ve mesleki ve teknik Anadolu liselerinde öğrenim gören gönüllü lise öğrencileri oluşturmaktadır. Araştırmanın çalışma grubu 300'ü kız, 195'i erkek olmak üzere 495 öğrenciden oluşmaktadır. Öğrencilerin yaşları 14-18 arasında değişmektedir. Araştırmada veri toplama araçları olarak Kişisel Bilgi Formu, Affetme Esnekliği Ölçeği Lise Formu, Aile İletişim Kalıpları Ölçeği ve Duygu Düzenleme Ölçeği kullanılmıştır. Veriler bir paket program kullanılarak analiz edilmiştir. Aracılık ilişkisinin sonucuna göre, duygu düzenleme yeniden değerlendirmenin alt boyutunun aile içi iletişim diyalog alt boyutu ile affetme esnekliği arasındaki ilişkide kısmi aracılık rolü olduğu bulunmuştur. Bu bulguya göre diyalog, affetme esnekliğini hem doğrudan hem de yeniden değerlendirme aracılığıyla dolaylı olarak etkilemektedir. Regresyon analizi sonuçlarına göre, duygu düzenlemenin yeniden değerlendirme alt boyutu affetme esnekliğini anlamlı bir şekilde yordarken; aile içi iletişimin diyalog ve uyum alt boyutu ile duygu düzenlemenin bastırma alt boyutunun affetme esnekliğini anlamlı bir şekilde yordamadığı bulunmuştur. Bu bulguya göre ergenlerin yeniden değerlendirme puanları arttıkça affetme esnekliği puanının da arttığı ifade edilebilir. Affetme esnekliği puanlarında cinsiyet, sınıf ve anne baba eğitim durumu değişkenlerine göre fark olup olmadığına bakıldığında, ergenlerin affetme esnekliği puanlarının cinsiyete göre anlamlı bir biçimde farklılaştığı görülmüştür. Erkek öğrencilerin affetme esnekliği puanlarının kız öğrencilere göre anlamlı derecede yüksek olduğu görülmüştür. Ergenlerin affetme esnekliği puanlarının sınıf ve anne baba eğitim durumuna göre ise anlamlı bir biçimde farklılaşmadığı görülmüştür.