Erkek faktörü tanısı ile IVF/ICSI -ET uygulanan infertil çiftlerde gebelik sonuçları

Amaç: Çalışmamızın amacı; IVF/ICSI-ET uygulanan infertil çiftlerde, erkek faktörünün fertilizasyon, embriyo oluşumu, gebelik oluşumu, obstetrik ve yenidoğan sonuçlarına etkisini incelemektir. Gereç ve Yöntem: 2019-2023 yılları arasında Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Anabilim Dalı Üreme Endokrinolojisi ve İnfertilite Bilim Dalı Üremeye Yardımcı Tedavi Merkezi'ne başvuran erkek infertilitesi ve açıklanamayan infertilite tanılı 465 hasta çalışmaya dahil edilerek retrospektif olarak değerlendirildi. Hastalar 5 grup altında incelendi. Grup 1 açıklanamayan infertilite tanılı normospermik 233 hasta, grup 2 hafif oligospermik 56 hasta, grup 3 şiddetli oligospermik 51 hasta, grup 4 kriptozoopermik 73 hasta, grup 5 ise azospermik tanılı TESE yapılan 52 hasta içerdi. Bulgular: Çalışmaya katılan hastaların 406'sına ICSI (% 87,3), 37'sine DET (% 8) yapılırken 22'sinde ise TESE (% 4,7) ile sperm edilemeyerek siklus iptal edildi. Azospermik grupta primer infertilite, normospermik grupta sekonder infertilite istatistiksel olarak daha yüksek bulundu (p<0,001). İnfertilite süresi normospermik ve hafif oligospermik grupta azospermik gruba göre istatistiksel olarak daha uzun saptandı (p=0,002). Normospermik ve şiddetli oligospermik grupta azospermik gruba göre fertilize oosit istatistiksel olarak daha yüksek bulundu (p<0,001). Normospermik ve şiddetli oligospermik grupta, kriptozoospermik gruba göre oluşan embriyo sayısı istatistiksel olarak anlamlı daha yüksek saptandı (p<0,001). Toplam 377 hastaya (% 81,1) embriyo transferi yapıldı. Bu hastaların 344 (% 90,2)'üne taze embriyo, 37 (% 9,8)'sine ise donmuş embriyo transferi (DET) yapıldı. Embriyo transferi yapılanların 129 (% 34,2)'unda Beta-hCG pozitifliği görüldü. Bunların 14 (% 3)'ünde kimyasal gebelik, 15 (% 3,2)'inde gestasyonel sac oluşumu, 99 (% 21,3)'unda klinik gebelik görülürken 337 (% 72,5)'sinde gebelik oluşmadı. Gebelik oluşanların 41 (% 36)'inde gebelik abortus ile sonuçlanırken 73 (% 64)'ünün gebeliği devam etti veya canlı doğum oldu. Gebelik oluşan hastalarda istatistiksel olarak anlamlı total motil sperm sayısı daha yüksek saptandı (p=0,002). Gruplar arasında erkek yaşında, tedavi protokolünde, embriyo transfer gününde, kimyasal gebelik, abortus, GS oluşumu, klinik gebelik, abortus ile devam eden gebelik veya canlı doğum arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmadı. Erkek yaşı ile gebelik oluşması arasında anlamlı farklılık saptanmadı. Toplamda 90 yenidoğan çalışmaya dahil oldu. Açıklanamayan infertilite grubunda istatistiksel olarak yenidoğan APGAR skorları daha düşük, YDYBÜ yatışı ise daha fazla bulundu. Sonuç: Erkek faktörü fertilize oosit sayısı ve oluşan embriyo sayısını olumsuz etkilemektedir. Ayrıca TMSS arttıkça gebelik oranı artmaktadır. Erkek faktörünün fertilizasyon, embriyo oluşumu, implantasyon, gebelik, obstetrik, perinatal ve yenidoğan sonuçlarına etkisinin daha net anlaşılması için çok sayıda randomize kontrollü çalışmaya ihtiyaç vardır. Anahtar Sözcükler: Erkek infertilitesi, ICSI, fertilizasyon, embriyo, gebelik