Erken çocukluk dönemindeki özel gereksinimli bireylerle çalışan öğretmenlerin mahremiyet eğitimine ilişkin görüşlerinin belirlenmesi

Mahremiyet eğitimi bireyin kişisel sınırlarını tanımlaması ve koruması, başkalarının sınırlarını farkına varması ve aşmaması davranımlarının kazandırıldığı, bebeğin doğumundan itibaren başlayan bir süreçtir. Mahremiyet eğitimi erken çocukluk döneminde planlı ve aşamalı olarak sunulması gereken kapsamlı bir eğitimdir. Çocukla yakından ilişki kuran ve çocukla temasa geçen öğretmenlerin mahremiyet eğitimine dair bilgilerinin çocuk üzerinde etkileri olduğu düşünülmektedir. Bu araştırmanın amacı erken çocukluk dönemindeki özel gereksinimli bireylerin temasta olduğu öğretmenlerin mahremiyet eğitimine ilişkin görüşlerinin incelenmesidir. Araştırmanın katılımcı grubunu resmi kurumlarda görev alan 9 öğretmen oluşturmaktadır. Elde edilen bulgulara göre öğretmenler mahremiyet eğitiminin tanımı, amacı ve önemini bedensel mahremiyet alanı öğretileriyle açıklamaktadır. Öğretmenlerin mahremiyet eğitiminin bebeklikten itibaren evde verilmesi ve okulda devam ettirilmesi gerektiğini düşündükleri, mahremiyet eğitimine yönelik sınıf içinde uygulamalara yer vermedikleri, yer veren öğretmenlerin ise mahremiyete dair bir problemle karşılaştıklarında çeşitli materyallere başvurdukları belirlenmiştir. Öğretmenlerin erken çocukluk dönemindeki özel gereksinimli bireylerin savunmasız olmaları, kendini ifade edememeleri ve istismara daha açık olmaları sebebiyle risk altında olduklarını düşündükleri görülmektedir. Öğretmenler ebeveynlerin mahremiyet eğitimine dair bilgilerini yetersiz bulduğunu ve kendilerinden beklentilerinin olmadığını belirtmişlerdir. Araştırmadan elde edilen bulgularla alan yazında ulaşılan bulgular arasında ilişkilendirme yapılmış, uygulamacı ve araştırmacılara önerilerde bulunulmuştur.