Erken evre küratif radyoterapi yapılan prostat kanserli haslarda iki farklı foton enerji kullanarak volumetrik ayarlı ark terapi tekniği ile flattening filter kullanılan ve kullanılmayan planların dozimetrik karşılaştırılması

Giriş ve Amaç: Uzun yıllardır birçok kanser türünde olduğu gibi, prostat kanserinin tedavisinde de radyoterapi yaygın olarak kullanılan yöntemlerden biridir. Teknolojideki gelişmelerle birlikte, prostat kanseri tedavisinde uygulanan radyoterapi tekniklerinde de önemli ilerlemeler kaydedilmiştir. Bu çalışmanın amacı, en son teknolojik gelişmelerden biri olan Hacimsel Modüle Edilmiş Ark Tedavisi (VMAT) tekniği kullanılarak, düzleştirici filtreli (FF) ve düzleştirici filtresiz (FFF) 6 ve 10 MV foton demetleri ile oluşturulan planların karşılaştırılmasıdır. Gereç ve Yöntemler: Çalışmamıza, lokalize prostat kanseri tanısı almış 20 hasta dahil edilmiştir. Her bir hasta için aynı konturlama ve aynı optimizasyon değerleri kullanılarak, Varian Eclipse TPS sistemi ile VMAT tedavi teknikleri uygulanmış ve her hasta için dört farklı plan oluşturulmuştur. Böylece toplamda 80 plan üzerinden doz verileri elde edilmiştir. Planlar; hedef hacmin (PTV) kapsamı, plan kalitesi indeksleri, risk altındaki organlara (OAR) verilen dozlar ve tedavi uygulama parametreleri açısından karşılaştırılmıştır. Bulgular: VMAT tekniği kullanılarak 6 MV FF, 6 MV FFF, 10 MV FF ve 10 MV FFF enerjileriyle oluşturulan dört farklı tedavi planı karşılaştırılmıştır. Yapılan analizler sonucunda, 10 MV FFF enerjisiyle oluşturulan tedavi planı, diğer tüm planlara kıyasla istatistiksel olarak anlamlı şekilde üstün bulunmuştur. Elde edilen bulgular doğrultusunda, 10 MV FFF planının hedef hacmi dozimetrik açıdan yeterli düzeyde kapsadığı ve mesane, rektum, üretra ile sağ ve sol femur başları gibi sağlıklı dokuların korunmasında daha etkin doz sınırlaması sağladığı belirlenmiştir. Sonuç: Prostat kanserli hastalarda yapılan çalışmada, VMAT tekniği kullanılarak oluşturulan tedavi planları arasında 10 MV FFF enerjisiyle hazırlanan planın, hem tümör kontrolü hem de sağlıklı doku korunması açısından optimal bir seçenek olabileceği sonucuna varılmıştır.