Erken Neolitik Dönem'de bireysel ve toplumsal kimliklerin belirlenmesi: Aşıklı Höyük'te toplumsal cinsiyet, yaş ve kesişen kimlikler

Güneybatı Asya'da Neolitikleşme süreci, topluluklar için yeni sosyo-ekonomik organizasyon biçimleri meydana getiren uzun erimli bir süreçtir. Bu sürecin biyokültürel sonuçları içinde mekansal ilişkilerde, demografik yapıda, iş bölümünde ve bireysel ve kolektif ölçekte sosyal roller ile kimliklerde dönüşümler yer alır. Erken Neolitik Dönem'de toplumsal cinsiyet ve yaş ile ilişkili kimliklerin günlük aktivitelerle ilişkisini ve kimliklerin materyal kültürle nasıl ifade edildiğini anlamayı amaçlayan bu çalışma, Orta Anadolu'da yer alan Aşıklı Höyük (MÖ kal. 8350-7350) yerleşmesini bir vaka incelemesi olarak ele alarak arkeolojik veride kimliklerin nasıl bir teorik ve metodolojik yaklaşımla ele alınabileceği sorusuna katkı sunmaktadır. Metodolojik olarak, kimliği beden ve materyal kültürün ilişkisel bir biçimde meydana getirdiği ve yaşam döngüsü içerisinde dönüşen bir kavram olarak ele alan bir yaklaşımla, bu çalışma feminist teoriden beslenen bir toplumsal cinsiyet arkeolojisi anlayışıyla Aşıklı Höyük örneği üzerinden farklı kimlikler arasındaki kesişimlere odaklanmaktadır. Biyoarkeolojik veriler, ölü gömme uygulamaları ve kişisel süs eşyaları gibi mezar buluntularının teknolojik ve kullanım izi analizlerinden elde edilen sonuçların karşılaştırmalı bir okumasına dayalı olarak bu çalışma ile Erken Neolitik Dönem'de materyal kültür, etkileşim, mekansal ilişkiler ve üretim-tüketim pratiklerinin kimliklerin oluşumunda merkezi bir rol oynadığı önerilmektedir.