Esedüddin Şîrkûh'un hayatı ve siyasi faaliyetleri

12. yüzyıl Orta Doğu için çalkantılı bir devirdir. Selçukluların zayıflaması ve Haçlı istilalarının boy göstermesi bölgedeki tehdit unsurlarını artırmıştır. Bu dönemde ortaya çıkan Zengîler bölgenin istikrarında ve Haçlılara karşı müdafaa edilmesinde başat rol oynamışlardır. Zengîlerin ortaya koyduğu bu mücadelede kendilerine en büyük desteği verenler ise Necmeddin Eyyûb ile Esedüddîn Şîrkûh'tur. O, abisi Eyyûb ile birlikte kuruluşundan itibaren Zengîlerin hizmetine girmiştir. İmâdüddin Zengî zamanından itibaren devlet içerisindeki konumu güçlenmeye başlayan Şîrkûh'un asıl tarih sahnesine çıkışı İmâdüddin'in ölümünden sonra olmuştur. Nureddin Zengî'nin Halep'te hükümdar olmasını sağlayan Şîrkûh, ilerleyen süreçte Nureddin'in naibi ve en önemli komutanı haline gelmiştir. Şîrkûh, ikinci Haçlı seferi sırasındaki savaşlarda, Dımaşk'ın alınmasında, Nureddin'in hakimiyetini devam ettirmesinde, yeğeni Selahaddin'in yetişmesinde ve Mısır'ın alınmasında en önemli figür olarak karşımıza çıkmaktadır. Şîrkûh, sadece askeri kabiliyete sahip bir komutan olmayıp aynı zamanda diplomatik ve idari bir yeteneğe de sahiptir. Nureddin'in verdiği iktâlar sayesinde Zengî Devleti'nin en büyük toprağa sahip emiri olmuştur. Çalışmamızda, tarihte etkileyici izler bırakmış, fakat hakettiği ilgiyi görememiş bu mümtaz şahsiyet detaylı bir şekilde incelenecektir.