Eşlerin doğuma hazırlık eğitimine katılımının gebelerin eş desteği algısı, doğum korkusu ve öz-yeterliliği üzerine etkisi

Bu araştırmanın amacı, doğuma hazırlık eğitimine katılan eşlerin gebelerin eş destek alısısı, doğum korkusu ve öz-yeterliliği üzerindeki etkilerini değerlendirmektir. Bu yarı deneysel araştırma, 02.09.2024–17.08.2025 tarihleri arasında İstanbul Prof. Dr. Cemil Taşçıoğlu Şehir Hastanesi'nde, üç gruplu ve ön-test son-test kontrol gruplu tasarımla, toplam 120 gönüllü gebe üzerinde yürütülmüştür. Veriler Gebe Bilgi Formu, Wijma Doğum Beklentisi/Deneyimi Ölçeği, Eş Destek Ölçeği ve Doğum Öz-Yeterlilik Ölçeği kullanılarak toplanmış, analizler SPSS 27.0 programında yapılmış ve p<0,05 anlamlılık düzeyi esas alınmıştır. Araştırma üç grup üzerinde yürütülmüş, her grupta 40 gebe yer almış ve toplam 120 gebe çalışmaya katılmıştır. Gruplar arasında eğitim, çalışma durumu, eş eğitim durumu ve gebelik haftalarında anlamlı farklar bulunmamıştır (p=0,965; p=0,967; p=0964; p=01,000). Eşi İle birlikte eğitime Katılan Eş-Gebe grubundaki gebelerin Eş Destek Ölçeği ve Öz-Yeterlilik düzeyi artarken doğum korkusu anlamlı düzeyde azalmıştır (p<0,001). Kontrol Grubununda ise Doğum korkusu arttıkça öz-yeterlilik düzeyi azalmıştır (p<0,001). Eşleri ile birlikte Doğuma hazırlık eğitimlerine katılım gebelerde doğum korkusunu azaltırken eş destek algısını ve öz-yeterliliği arttırmıştır. Regresyon analizinde W-DEQ ile Yaş (β=-0,252; p=0,022), edindiği doğum bilgisini nereden aldığı (β=-0,559; p=0,006) ve Doğum sancılarının üstesinden gelebilme durumu (β=-0,140; p=0,017) arasında anlamlı ilişki bulunmuş, EDÖ ve DÖYE-D32 için anlamlı bir faktör tespit edilmemiştir. Çok değişkenli regresyon analizleri göstermiştir ki: DÖYE.D32 toplam puanında ise yaş (β=0,351; p=0,026), eşin eğitim durumu (β=0,678; p=0,007), doğum sancısına yönelik algı (β=0,445; p=0,042) ve W-DEQ doğum korkusu (β=0,671; p=0,016) değişkeni belirleyici faktörlerdir Araştırma sonuçları, Eşlerin doğuma hazırlık eğitimine katılımının gebelerin eş desteği algısının artmasına, doğum korkusunun azaltılmasına ve öz-yeterliliğin artmasına katkı sağladığını; bu katkının ise eşlerin aktif katılımıyla daha da pekiştirildiğini göstermektedir.