Sosyal ilerleme için bilgi sistemlerinin kullanımı üzerine makaleler: Daha iyi bir dünya için ajan-bazlı modeller

Yoksulluk ve eşitsizlik küresel ölçekte bir acı sebebi olmaya devam etmekte ve kapsayıcı büyümeyi engellemektedir. Bu tezde, yoksulluk ve eşitsizliğin azaltımına yönelik iki farklı yöntemi, hibe ve krediyi incelemek için ajan-bazlı modellemeyi kullanan iki makale sunmaktayız. İlk makale, makro düzeyde bir yaklaşımla, tek işlemin ajanlar arasında para transferi olduğu basit bir ekonomi modeli oluşturur. Eşitsizliği azaltmadaki etkinliklerini ölçmek için zorunlu verme, vergilendirme, ve gönüllü verme, maddi yardım (zekat), hem ayrı ayrı hem de eş zamanlı olarak simüle edilir. Farklı oranlar ve alıcı gruplarıyla yapılan deneylerin sonuçları, her ikisinin de servet dağılımındaki eşitsizliği azaltmada etkili olduğunu ve birbirlerinin yerine geçebileceğini göstermektedir. Servetin bir kısmının verilmesi (zekat), alıcıların rastgele seçiminde de eşitsizliği azaltmaktadır. Belirli koşullarda, servetin verilen kısmının oranlarının bazı kritik değerleri aşması halinde eşitsizliğin yeniden arttığı gözlemlenmiştir. İkinci makale, mikro düzeyde bir yaklaşımla kredi vermeye odaklanır ve eşler arası (P2P) mikro kredi platformlarında otomatik yeniden kredi verme mekanizmasını modeller. Kredi verilecek projelerin seçimi için nispeten daha iyi kaynak kullanımını sağlayan kriterleri bulmayı amaçlamaktadır. Sonuçlar, kredi temerrüdü veya projelerin tam fonlanması koşullarında, girişimcilerin önceki deneyimi kriterinin; kredi temerrüdü olmadan projelerin eşit ancak kısmi fonlanması halinde ise, daha az ek fon ihtiyacı veya kampanyanın sona ermesine daha kısa süre kalması kriterlerinin daha iyi kaynak kullanımı sağladığını göstermektedir.