Etlik piliç üretiminde zemin düzenlemenin vücut kusurları, davranış ve refah özellikleri ile altlık (gübre) nemine etkileri

Bu çalışma, farklı düzeylerde altlık ve ızgara taban uygulamalarının etlik piliçlerde refah, davranış ve altlık kalite özelliklerine etkilerini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Altlıklı ve ızgaralı sistemler kombine edilerek her iki sistemden kaynaklanan olumsuzlukların en aza indirilmesi ve bu sistemlerin birlikte kullanımı ile avantajlarının ortaya çıkarılması amaçlanmıştır. Deneme; tam altlık, tam ızgara, ½ altlık + ½ ızgara, 1/3 altlık + 2/3 ızgara ve 2/3 altlık + 1/3 ızgara olmak üzere beş muamele grubundan oluşmuştur. Her muamele grubu 5 tekerrürden oluşmuş ve başlangıç ağırlıkları alınmış 120 adet günlük civciv rastgele olarak dağıtılmıştır. Çalışmada, her muamele grubundaki civcivlerin 6, 13, 20, 27, 34 ve 41 günlük yaşlarında günde 3 kez (09.00, 13.00 ve 17.00) olmak üzere yem yeme, su içme, dinlenme ve diğer davranışlar değerlendirilmiştir. Farklı taban düzenleme uygulamaları (p<0.001), yaş (p<0.001) ve gün içi periyotlar (p<0.001) pasif, aktif ve konfor davranışı gösteren piliçlerin yüzdesini önemli düzeyde etkilemiştir. Tam ızgara sistemindeki piliçlerde daha yüksek düzeyde uyuma, keşif ve tüy bakımı davranışları ile daha düşük gezinme, yem arama, su içme ve toz banyosu davranışları gözlenmiştir. Aktif davranışlar ilerleyen yaşla birlikte önemli düzeyde azalma eğilimindeyken, pasif ve konfor davranışları artmıştır (p<0.001). Farklı taban uygulamaları ve cinsiyetin tonik immobilite (TI) süresine etkisi önemsiz iken, TI uyarılma sayısı önemli bulunmuş, en düşük tam altlıktaki erkeklerde en yüksek ise tam ızgaradaki dişilerde gerçekleşmiştir (p<0.001). Farklı oranlarda ızgara taban ve altlık kullanımı piliçlerin yürüme skorunu etkilemiştir. Altlık nem içerikleri bakımından muameleler arasında önemli farklılıklar bulunmamıştır. Bu çalışma, etlik piliçlerde farklı zemin uygulamalarının refah, davranış özellikleri ve vücut kusurlarının görülme düzeyini etkilediğini ortaya koymuştur.