Farklı irrigasyon solüsyonları ve aktivasyon yöntemlerinin simüle edilmiş lateral kanallarda enterococcus faecalis biyofilmi üzerindeki etkilerinin değerlendirilmesi

Altunhan, A. (2024). Farklı irrigasyon solüsyonları ve aktivasyon yöntemlerinin simüle edilmiş lateral kanallarda Enterococcus faecalis biyofilmi üzerindeki etkilerinin değerlendirilmesi. Yeditepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstütüsü, Endodonti Anabilim Dalı. Doktora Tezi. İstanbul. Bu çalışmanın amacı, Enterococcus Faecalis biyofilmlerinde dört farklı irrigasyon solüsyonlarının (2.5% NaOCl, 5.25% NaOCL, 2% CHX, 1% Perasetik Asit) ve aktivasyon yöntemlerinin (Konvansiyonel Şiringa İrrigasyonu, Irriflex, EDDY, Pasif Ultrasonik İrrigasyon) etkinliğini karşılaştırmaktır. Bu çalışmada rezin bloktan elde edilen yapay kök kanalları kullanılmıştır. Modeller 16 deneysel gruba (n=10) ve bir kontrol grubuna (n = 10) ayrlmıştır. Her bir irrigasyon solüsyonu grubu, Konvansiyonel Şırınga İrrigasyonu, Irriflex, EDDY ve Pasif ultrasonik irrigasyon yöntemlerle aktive edildi. Kök kanal modelleri (n = 173) 3D yazıcı kullanılarak şeffaf rezin malzemelerinden üretildi. Her kanal 18 mm uzunluğunda, 30 apikal boyutunda, .06 taper ve 0.3 mm çapında 3 mm uzunlukta bir lateral kanalla oluşturuldu. Biofilmler 7 gün boyunca ana kanalın lateral kanalında ve apikal 3 mm'de yetiştirildi. Üç model TEM (Taramalı elektron mikroskobu) kullanılarak E. faecalis biyofilm oluştuğunu doğrulamak için incelendi. Geri kalan 170 tane model, her grupta 10 örnek olacak şekilde 17 gruba ayrıldı. Her bir aktivasyon grubunda sadece tek bir irrigasyon solüsyonu kullanılmak üzere EDDY ve pasif ultrasonik uçlarla ile aktivasyon yapılan gruplarda 9 ml'lik 2,5% NaOCl, 5,25% NaOCl, 2% CHX ve 1% Perasetik Asit, 10 ml'lik şırınga ve ucu kapalı yandan perfore iğne kullanılarak 60 saniye irrigasyon yapıldıktan sonra kanaldaki durgunlukta bırakıldı ve EDDY ve pasif ultrasonik uçlarla 30 saniye boyunca aktivasyon yapıldı. Irriflex ve Konvansiyonel Şırınga İrrigasyonu gruplarında, kök kanal sisteminde 10 ml'lik bir enjektöre takılan ucu kapalı yandan perfore iğne kullanılarak 9 ml irrigasyon solüsyonu verilirken 3–5 mm'lik ileri-geri hareketle aktivasyon yapıldı. Modelin apikal parçaları LIVE/DEAD Baclight Canlılık kitini kullanarak boyandı, daha sonra örnekler KLTM (Konfokal lazer taramalı mikroskop) ile görselleştirildi. Image J yazılımı kullanılarak canlı ve ölü bakterilerin hacmi değerlendirildi. Anova testi ve Kruskal Walls H testi istatistiksel analiz için kullanıldı. Kontrol grubundaki ölü bakterilerin maksimum hacmi tüm deneysel gruplardan önemli ölçüde daha düşük. "%2 CHX+Eddy" grubundaki ölü bakterilerin değeri, "%5.25 NaOCl+Irriflex", "%5.25 NaOCl+KŞİ", "%1 Perasetik Asit+KŞİ", " 1% Perasetik Asit + Eddy", "%1 Perasetik Asit+Ultrasonic", "%1 Perasetik Asit + Irriflex", "%2.5 NaOCl+Ultrasonik", "%2.5 NaOCl+Iriflex" ve %2.5 NaOCl+KŞİ'den önemli ölçüde daha yüksektir. "%2 CHX+Ultrasonik" grubundaki ölü bakterilerin değeri, "%1 Perasetik Asit+CSI", "%1 Perasetik asit+ultrasonik", "%1 Perasetik Asit + Irriflex", "%1 Perasetik asit + Eddy", "%2.5 NaOCl + KŞİ" ve %5.25 NaOCl + KŞİ grupundaki değerlerden önemli ölçüde daha yüksektir. Çalışmamızın sonuçlarına baktığımızda irrigasyon solüsyonu kullanmadığımız pozitif kontrol grubu dışında tüm gruplarda istatistiksel olarak önemli bir E. faecalis türünde azalma görülse de hiçbir grupta E. feacalis yüzde yüz elimine edilememiştir. CHX'in aktivasyonu, solüsyonun lateral kanallara daha iyi penetre olmasına yol açmıştır. CHX'in ultrasonik ve sonik sistemlerle aktivasyonu daha fazla biyofilmin uzaklaştırılmasını sağlamıştır. Bu da kullanılan irrigasyon protokollerinin daha fazla geliştirilmesi ve daha fazla araştırma yapılması gerektiği göstermiştir.