Seramik braketlerde farklı debonding tekniklerinin mine çatlakları üzerindeki etkilerinin elektron mikroskobu ile değerlendirilmesi

Bu çalışma, seramik braketlerin sığır kesici dişlerine yapıştırıldıktan sonra çıkarılması sırasında mine mikroçatlaklarının oluşumu ve yayılımı üzerindeki beş farklı debonding stratejisinin etkisini, taramalı elektron mikroskobu (SEM) analizi kullanarak değerlendirmeyi amaçlamıştır. Sağlam labial yüzeylere sahip altmış sığır kesici dişi rastgele beş eşit gruba (n=12) ayrılmıştır. Braketler beş farklı teknik kullanılarak çıkarılmıştır: dikey pens yerleştirme (Grup 1), mezio-distal kanat sökümü (Grup 2), mezio-distal taban sökümü (Grup 3), insizal-servikal sökümü (Grup 4) ve oblik taban sökümü (Grup 5). Veriler ANOVA, Kruskal-Wallis ve post-hoc analizleri ile incelenmiştir. Tüm debonding işlemleri, başlangıç değerlerine kıyasla mikroçatlak uzunluklarında önemli artışlar meydana getirmiştir (p<0.05). Oblik taban sıkıştırma tekniği (Grup 5), dikey çatlak yayılımında en belirgin artışı göstermiştir (ortalama fark: 11.25±3.42 μm), fakat insizal-servikal soyma tekniği (Grup 4) genel olarak en az mikroçatlak yayılımını ortaya koymuştur. (ortalama farklar: dikey 5.33±2.14 μm, yatay 2.58±1.17 μm). Seramik braketlerin çıkarılması sırasında uygulanan kuvvetin yönü, mine mikroçatlak yayılım yönlerini önemli ölçüde etkilemektedir. İnsizal-servikal söküm tekniği, mine bütünlüğüne daha az zarar verirken, oblik kuvvet uygulaması daha fazla mikroçatlak oluşumuna yol açmaktadır. Bu bulgular, uygulayıcıların mine hasarı riskini azaltmak için seramik braketlerin çıkarılması sırasında insizal-servikal yönlendirilmiş kuvvetler kullanmaları gerektiğini göstermektedir. Anahtar Kelimeler: Seramik braketler, debonding Tecniqueleri, mine mikroçatlakları, elektron mikroskobu, sığır kesici dişleri