Evlilik doyumu ile psikolojik esneklik ve öz şefkat arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın temel amacı, evli bireylerin evlilik doyumu ile psikolojik esneklik ve öz şefkat arasındaki ilişkilerin incelenmesi ve psikolojik esneklik ile öz şefkatin evlilik doyumunu yordayıcı etkisinin test edilmesidir. Araştırmanın örneklemi, Türkiye'nin farklı illerinde yaşayan 330'u kadın, 235'i erkek olmak üzere toplam 565 evli bireyden oluşmaktadır. Araştırmada betimsel ve ilişkisel tarama yöntemleri kullanılmıştır. Araştırma verileri; Evlilik Yaşamı Ölçeği (EYÖ), Kabul ve Eylem Formu-Ⅱ (KEF-Ⅱ), Öz Anlayış Ölçeği (ÖZAN) ve Demografik Bilgi Formu ile toplanmıştır. Verilerin analizinde; evlilik doyumu, psikolojik esneklik ve öz şefkat düzeylerinin demografik özelliklere göre incelenmesinde ttesti ve tek yönlü varyans analizi; evlilik doyumu, psikolojik esneklik ve öz şefkat arasındaki ilişkilerin incelenmesinde Pearson korelasyon analizi; psikolojik esneklik ve öz şefkatin evlilik doyumunu yordama gücünü belirlemek amacıyla ise çoklu doğrusal regresyon analizi kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda evlilik doyumunun; erkek katılımcılarda, evlilik süresi bir yıldan az olan ve çocuk sahibi olmayanlarda daha yüksek olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca öz şefkat düzeyinin gelir düzeyi yüksek olanlarda ve evlilik süresi 10 yıldan fazla olanlarda daha yüksek olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Psikolojik esnekliğin ise demografik özelliklere göre farklılık göstermediği bulunmuştur. Evlilik doyumu ile psikolojik esneklik ve öz şefkat arasında orta düzeyde pozitif ilişkiler olduğu; psikolojik esneklik ve öz şefkatin ayrı ayrı ve birlikte evlilik doyumunu anlamlı düzeyde yordadıkları, ve bu iki psikolojik özelliğin evlilik doyumu puanlarındaki toplam varyansın %24,2'sini açıkladığı sonucuna ulaşılmıştır. Araştırma sonuçları alan yazındaki araştırma bulguları ile birlikte tartışılmış ve öneriler sunulmuştur. ANAHTAR KELİMELER: Evlilik Doyumu, Psikolojik Esneklik, Öz Şefkat